سايت امروز
  براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد . (پائولو کوئلیو)

اخبار روز | تا انتخابات | اخبار دانشگاه  

معرفي سايت
پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

دربرابرباد...وبلاگ طرفداران دکتر معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

روزنامه اقبال

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

مقالات

 با چند جمله از چند کاندیدا!


 تبرئه از چه !!!!!


 ادبیات دکتر معین


 يك پيشنهاد اصولي


 بازرگان مسئله امروز ما


 احزاب دو پا


 پرونده­ی وبلاگ­نويسان ناقص است


  سیاست ورزی به جای چانه زنی در گفت‌وگويي با بهزاد نبوي


 سوگنامه‌اي براي انسان، كلامي با رئيس عدليه


تريبون

 چه بايد پاسخش مي دادم


 متن کامل سخنراني مهندس سحابي در حسينيه ارشاد


 الگويى براى عمل


 

 جستجو در سايت خبري امروز :
 

   

 کد خبر : 16391384/02/08 - 20:23:49 P.M

 شوراها؛ از خدمت تا سیاستPrint This Page!!!

ورود بی پرده اعضای شورای آبادگران به مسائل انتخاباتی و سیاسی و نیز سخن گفتن برخی از آنها در جایگاه یک عنصر حزبی، درحالی صورت می گیرد که آنان و متحدان فکری شان در آستانه انتخابات مجلس هفتم و پیشتر از آن، در انتخابات دور دوم شوراها، اعضای منتخب شورای اول را به سیاسی کاری متهم می کردند. هرچند که به اعتقاد کارشناسان مسائل شهری و اجتماعی در کارنامه شورای اول نشانه هایی از عملکردهای سیاسی وجود داشت، شورای دوم که داعیه دار فعالیت های اجتماعی و پرهیز از سیاسی کاری بود و با شعار آبادگری ایران پا به عرصه های انتخاباتی گذاشت، نتوانست از ورود به عرصه سیاست بپرهیزد و تنها در جایگاه های اجتماعی فعالیت کند.
در اصول یکصد تا یکصد و ششم قانون اساسی که به مقوله شوراها اختصاص دارد، هیچ نکته ای درخصوص فعالیت سیاسی شوراها نیامده، اما احتمالا جذابیت سیاست عاملی است که منتخبان شورا نمی توانند آن را ندیده بگیرند و میان تمایلات فردی و مسؤولیت جمعی خود تفکیک قائل شوند.
به گفته دکتر داور شیخاوندی، جامعه شناس و استاد دانشگاه، اتفاقی که در شورای شهر افتاده این است که افراد مسؤولیت جمعی و تمایلات شخصی را ادغام می کنند و به عنوان نماینده جمعی وارد حوزه خصوصی و شخصی می شوند. او می گوید: «درحال حاضر، معلوم نیست عضو شورای شهر از منظر خود سخن می گوید و عمل می کند یا شورا، بنابراین باید حدود و ثغور مسؤولیت ها مشخص شود».
به اعتقاد این کارشناس «شوراها تا زمانی که به شوراهای منطقه ای تبدیل نشوند، کارآیی لازم را ندارند؛ چون یک شورای چند نفره در شهر بزرگی مثل تهران، نمی تواند به چندین میلیون شهروند تعلق خاطر داشته باشد؛ بنابراین آثار عملیاتی چنین شوراهایی به مراتب کمتر از شوراهای محلی و منطقه ای است.»
او درخصوص سیاسی عمل کردن شورای شهر می گوید: «اصولا در رسالتی که مردم به اعضای شورا سپرده اند، مقوله سیاست وجود ندارد. مردم از شورای شهر انجام مسؤولیت های مربوط به ساخت و ساز را توقع دارند و در حوزه های سیاسی آنها را مخیر و نماینده خود نمی دانند.»
شیخاوندی معتقد است: «اصولا در کشورهایی نظیر کشور ما، حد و حدود شوراها و برخی تشکل های جمعی خیلی معین نشده و افراد درون آنها هم پایبند حدود و ثغور نیستند. از طرف دیگر، در کشور ما سیاست بر حوزه های غیر سیاسی تسلط دارد و تشکل های شورایی نیز برحسب تمایلات افراد درون آنها بیشتر به مسائل سیاسی می پردازند.»
دکتر اصغر مهاجری جامعه شناس و استاد دانشگاه نیز عدم شفافیت مسائل سیاسی و ساختار سیاست و همچنین بلوغ کم در حوزه سیاسی و احزاب را عاملی می داند که شوراها را مانند دیگر گروه ها و محفل ها سیاسی کند. او می گوید: «هم شورای اول و هم شورای دوم در ورطه کارهای سیاسی افتادند، اما این اتفاق در شورای دوم بسیار غلیظ تر است؛ زیرا جناح مخالف دولت فعلی که مدت ها بود وضعیت حضور در عرصه هایی همچون ریاست جمهوری و مجلس را پیدا نمی کرد، شوراها را اولین مجال سیاسی خود برای جابه جا کردن قدرت دید. بر همین اساس اولین خیزش جناح مخالف دولت برای به دست آوردن دوباره قدرت، حضور در انتخابات شوراها بود که در آن نامزدهایی با نگرش سیاسی و جناحی غلیظ تر روی کار آمدند.»
او با تأکید بر این که افراد حاضر در شوراها نگرش حزبی و تشکیلاتی دارند، تصریح می کند: «انتخابات شوراها در جابه جایی قدرت یک انتخابات پیش درآمدی است. جناح راست نیز به دنبال موفقیت در انتخابات شوراها و مجلس هفتم، در خیزش سوم تلاش می کند در انتخابات ریاست جمهوری شانس بهتری بیابد.»
مهاجری در پاسخ به این که شورای آبادگران چقدر در انجام امور اجتماعی موفق بوده می گوید: «عملکرد این شورا به ویژه در بخش کلان شهرها نسبت به دور قبل بهتر بوده، اما این توفیق به خاطر افراد نیست، بلکه به خاطر تجربه انباشته است، تجربه ای که از شورای اول به جا مانده بود. ضمن اینکه دولت برای بسط تجربه های گذشته جهت حمایت از شوراهای فرودست و فرادست سعی کرد بسترهای مناسب تری برای توفیق شورای دوم فراهم کند.»
او ادامه می دهد: «هرچند این توفیق مرهون بسترسازی های دولت است، ارزیابی این شورا نشان می دهد که ورود اعضای آن به بحث مهندسی اجتماعی درواقع نقطه عزیمتی به مسائل سیاسی بوده است.»
مهاجری می افزاید: «برخی دوستان این شورا تلاش می کنند از شانس و فرصتی که دارند، استفاده کنند به همین دلیل تریبون آبادگران که در انتخابات شوراها و مجلس هفتم موفق عمل کرد، آرام آرام به تریبون سیاسی تبدیل می شود، هرچند صاحبان این تریبون می گویند که قصد آبادگری دارند.»
به گفته دکتر مهاجری باید اهتمام عمومی به سمت گرایش شوراهای اسلامی به سوی مهندسی اجتماعی باشد نه یک تریبون سیاسی. او تأکید می کند: «هرچه شوراهای اسلامی بیشتر به مهندسی اجتماعی توجه کنند، در عرصه سازندگی بیشتر برنده ایم. حیف است صندلی های سازندگی به صندلی های سیاسی تبدیل شوند.»

   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap