سايت امروز
  براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد . (پائولو کوئلیو)

اخبار روز | تا انتخابات | اخبار دانشگاه  

معرفي سايت
پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

دربرابرباد...وبلاگ طرفداران دکتر معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

روزنامه اقبال

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

سایت یار دبستانی

مقالات

 هردم از اين باغ بری مي رسد


 يك مساوي يك


 شريعت عليه شريعت


 ممنوعیت


 آزادی انتخابات، بدون انتخاب آزاد؟


 دود سفيد، سياه... سرخ


 ابطحي: فقط‌ راننده اصلاحات عوض‌ مي شود


 موانع مشاركت اجتماعي زنان


 معلمان دموكراسي


 بازخواني پرونده «كنفرانس برلين»


 «نقد دولت» و صداقت خاتمی


 زبان سرخ و سر سبز


 به مناسبت روز جهانی کارگر،پایان تضاد


 تأمین اجتماعی و دولت خاتمی


 خواب خوش آقاي شهردار!


تريبون

 عذرنامه


 تا تیغ قلم بر تن اشباح نشیند، «گنجی» ننشیند


 نامه سرگشاده اصلاح طلبان کرد به نامزدهای ریاست جمهوری درباره مطالبات کردها


 پيام به هاشمى


 اونقه... اونقه...!


 پيام احسان نراقي: سزاوار نيست جوانان در اين انتخابات بي تفاوت باشند


 تجربه هشت سال گذشته


 زهرا اشراقی : قوانين موجود ، قانون الهي نيست كه بگوييم نمي‌توان آن را تغيير داد.


 مجيد تولايي : جامعه‌اى مبتنى بر قوانين دمكراتيك و حقوق بشر مى‌خواهيم


 چه بايد پاسخش مي دادم


 متن کامل سخنراني مهندس سحابي در حسينيه ارشاد


 الگويى براى عمل


 

 جستجو در سايت خبري امروز :
 

   

 کد خبر : 17961384/02/14 - 17:39:54 P.M

 عذرنامهPrint This Page!!!

  نويسنده : کیا پرورش
 (از همين نويسنده)


متاسفانه با نزدیک شدن به پایان دوره ریاست جمهوری خاتمی، رئیس جمهور «اصلاحگر» کشورمان برخی از مقامات اجرایی که تصویر شفافی از وضعیت آینده ریاست جمهور بعدی ندارند دست به عافیت طلبی های کلافه کننده ای زده اند که چیزی جز سرافکندگی برای آنها ببار نخواهد داشت. در چنین فضایی و در پایان هشت سال دوره اصلاحات «روز آزادی جهانی مطبوعات» درحالی در انجمن صنفی روزنامه نگاران گرامی داشته شد که روزنامه نگاران به واقع زخم خورده و هزینه پرداخته که همچنان برخی دوستان و همکاران خود را در زندان می بینند و دیگر فضایی آن چنان آزاد برای نقد در روزنامه های خود نیز ندارند، دور یکدیگر گرد آمدند تا «آزادی مطبوعات» را پاس بدارند و در محل یک «انجمن صنفی» به نقد رفتار حاکمان که وظیفه اصلی آنان است این بار در خلوت خود بگویند. صدالبته برای چنین مراسمی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاون مطبوعاتی وی یعنی آقایان مسجدجامعی و صحفی نیز به عنوان میهمان دعوت شدند. گله ای نیست که «وزیر» به دلیل عذر و بهانه مشغله های فراوان! این جمع را به حال خود واگذارد و معاون مسؤول خود (معاون مطبوعاتی) را به آنجا بفرستد. اما زهی تأسف که معاون مطبوعاتی وزیر حتی در یک جمع صنفی نیز تحمل شنیدن برخی انتقادات هرچه تند را ندارد. آقای صحفی قبل از حضور در مراسم باید می دانست که در میان یک جمع مصلحت اندیش، عافیت طلب قرار نخواهد گرفت. او باید می دانست که در میان جمعی زندان کشیده و هزینه پرداخته ای می رود که صرفا به این دلیل که هرگز در هیچ شرایطی سکوت را بر مصلحت خود ترجیح نداده اند می رود. کسی که در این جمع حاضر می شد باید می دانست که امثال «کدیور» که رنج سال ها زندان و دوری از خانواده و تاثیرات آن به روی زندگی خود را تحمل کرده اند چشم بر قدرت فائقه دیگران نبسته و نخواهند بست. یوسفی اشکوری که جناب معاون وزیر نوشته اند که «وقتی از آقای یوسفی اشکوری برای ایراد سخنرانی دعوت شد جلسه را به نشانه اعتراض ترک کردم» همان کسی است که سال ها علی رغم داشتن بیماری قند و نیاز به انسولین زندان را تحمل کرد که شاید معاون محترم وزیر اندکی اصلاحات را به پیش برند اما زهی خیال باطل. متأسفانه پس از حضور «احمد بورقانی» در عصر طلایی مطبوعات دیگر هیچ معاون شایسته ای در این «سمت خطیر» بر عرصه کار نیامد. آقای صحفی اگر قرار بود جنابعالی فقط به صورت سمبلیک و نمادین در آن جمع حاضر می شدید «همان به» که اصلا نمی آمدید تا برای تحکیم وضع آینده خود به بهانه انتقاد «عذرنامه» منتشر نمایید. بر روزنامه نگاران باکی نیست، آنها به این بی تعهدی ها عادت دارند و چشم به حمایت امثال شما نیز ندوخته اند، اگر کاری نمی توانید انجام دهید و یا جرأت آن را ندارید حداقل با این گونه «عذرنامه ها» آبروی جایگاه «معاونت مطبوعاتی» را به زمین نریزید. جناب صحفی شما می دانید که در این کشور هستند کسانی که با جدیت تمام مطالب و سخنرانی های روزنامه نگاران را مرور می کنند و خط به خط آن را می پویند و می کاوند که برای روز مبادا پرونده ای دست به نقد وجود داشته باشد. در چنین شرایطی چگونه به خود اجازه داده اید که با برداشت های سطحی از انتقادات «محسن کدیور» به وضعیت مطبوعات کشور و شرایط جهانی موجود به قول وی «چراغ سبزی» برای پرونده سازی های بیشتر علیه او به دست دیگران بدهید. آیا پست معاونت مطبوعاتی آن قدر چرب و شیرین است که به پاپوش سازی برای اندیشمندان و روزنامه نگاران می ارزد. اگر این گونه است و پاسخ شما مثبت آن صندلی ارزانی خودتان، که ترحمی به دیگران نکرده و به شما نیز نخواهد کرد.

   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap