سايت امروز
  براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد . (پائولو کوئلیو)

اخبار روز | تا انتخابات | اخبار دانشگاه  

معرفي سايت
پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

دربرابرباد...وبلاگ طرفداران دکتر معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

روزنامه اقبال

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

سایت یار دبستانی

مقالات

 بى پرده با اصلاح طلبان


 از «ته دره» تا قله «سهم خواهی»


 روشنفکر سیاستمدار؟!


 ارتباط تنگاتنگ !


 يادي از دكتر شريعتي و يك نامه


 گام هاى يك مجتهد در راه حقوق بشر؛ درباره رساله حقوق آيت الله منتظرى


 از «گوني» تا «كيسه»


 تقصير به گردن كيست؟


 نهضت ثبت نام


 انتخابات و درس هايی از کربلا!


 وظيفه تازه عدالتخواهان


 مائده‌هاي زميني


 انتقاد شديد هاشمی شاهرودی از دستگاه تحت امر خود، چرا؟


 تأملي بر شكوه‌هاي رئيس قوه قضائيه


 دو تجربه، دو احساس


 گزارش تکان دهنده قوه قضائیه


 هردم از اين باغ بری مي رسد


 هزینه بالای سیاست در ایران


 ممنوعیت


 آزادی انتخابات، بدون انتخاب آزاد؟


 دود سفيد، سياه... سرخ


 موانع مشاركت اجتماعي زنان


 معلمان دموكراسي


 بازخواني پرونده «كنفرانس برلين»


 «نقد دولت» و صداقت خاتمی


 زبان سرخ و سر سبز


 خواب خوش آقاي شهردار!


 نهادهای انتصابی، اصلی ترین مانع تحقق آزادی مطبوعات هستند


 تا كي بايد هزينه مرگ بر آمريكا را پرداخت كنيم؟


 يك باره ولي فقيه،" كشف كردني و نصب كردني" توسط خدا شد


 جرايم مطبوعاتي خلاقيت روزنامه‌نگاران را محدود كرده است


 مطالبه‌ آزادي انتخابات از مطالبات تاريخي ملت ايران است


 استراتژي‌هاي انتخاباتي از دیدگاه بازرگان و مزروعي


 محو رابطه‌ي خدايگاني و بندگي ميان اربابان قدرت با مردم، هدف اصلاح‌طلبان است


تريبون

 فوکو و تاريخ نگاري جنسيتي(متن سخنراني ژانت آفاري در دانشگاه الزهرا)


 عذرنامه


 تا تیغ قلم بر تن اشباح نشیند، «گنجی» ننشیند


 نامه سرگشاده اصلاح طلبان کرد به نامزدهای ریاست جمهوری درباره مطالبات کردها


 اونقه... اونقه...!


 پيام احسان نراقي: سزاوار نيست جوانان در اين انتخابات بي تفاوت باشند


 تجربه هشت سال گذشته


 زهرا اشراقی : قوانين موجود ، قانون الهي نيست كه بگوييم نمي‌توان آن را تغيير داد.


 مجيد تولايي : جامعه‌اى مبتنى بر قوانين دمكراتيك و حقوق بشر مى‌خواهيم


 چه بايد پاسخش مي دادم


 متن کامل سخنراني مهندس سحابي در حسينيه ارشاد


 الگويى براى عمل


 

 جستجو در سايت خبري امروز :
 

   

 کد خبر : 18631384/02/17 - 11:42:56 A.M

 مائده‌هاي زمينيPrint This Page!!!

  نويسنده : حسين باستاني
 (از همين نويسنده)


صحنه اول-نخستين هفته پس از انتخابات رياست جمهوري آمريكا سپري مي‌شود. نشريات و سايت‌هاي اروپايي، نتيجه يك بررسي آماري از رأي دهندگان آمريكايي را مورد توجه ويژه قرارداده‌اند. مطابق اين بررسي، در ايالات متحده، اكثريت جوانان، تقريباً تمام اقليت ها(اعم از سياهان، مسلمانان، يهوديان، اسپانيايي‌ها، و...) و بخش عمده روشنفكران آمريكايي به رقيب جورج بوش رأي داده‌اند. در عوض، اكثريت «مذهبيون» آمريكا مدافع بوش بوده‌اند. «استفاده ابزاري» جمهوري خواهان از مذهب، طي اظهارنظرهاي متعدد، مورد انتقاد تمسخرآميز روشنفكران اروپايي قرار مي‌گيرد.
صحنه دوم-در جلسه امتحان يك دانشگاه فرانسوي، دانشجويان خارجي زبان فرانسه بايد متني را خلاصه كنند كه در آن، يك هنرمند فرانسوي از «مطلق گرايي» بوش به سختي انتقاد كرده و تا آنجا پيش مي‌رود كه «از لزوم درك بن لادن» سخن مي‌گويد. حداقل 30 دانشجوي آمريكايي هم در جلسه نشسته‌اند. بدون اعتراض به سؤالات پاسخ مي‌دهند و در خارج از جلسه امتحان، جواب‌هايشان را با بقيه دانشجويان كنترل مي‌كنند. بعضاً به وقت كم امتحان اعتراض دارند. اما كلامي در مورد محتواي آن سخن نمي‌گويند.
صحنه سوم-در سميناري بين‌المللي، يكي از سخنرانان اصلي از جمهوري چك و از فعالان معروف ضد كمونيست دهه 90، با بياني لفظ قلم براي مستمعيني از چندين مليت مختلف سخن مي‌گويد. در ميان سخنان خود، اشاره‌اي به فضاي سياسي ايالات متحده در دوره پس از 11 سپتامبر مي‌كند. يادي از خاطره خود در يك فرودگاه آمريكايي مي‌كند كه در آن، با تعجب شنونده پيام‌هاي پي درپي جورج بوش در مورد "مبارزه با تروريسم" در ميانه موسيقي‌هاي هيجان‌انگيز پخش شده از بلندگوهاي سالن بوده. لحن مؤدبانه سخنران تغيير مي‌كند و مي‌گويد: ".... به اين دموكراسي آمريكايي!" افراد مسن‌تر حاضر در سالن در صندلي خود جابه جا مي‌شوند يا سينه هايشان را صاف مي‌كنند. يك نفر از بغل دستي خود مي‌پرسد كه آيا اين كلمه زشت را درست شنيده است؟ پاسخ مثبت مي‌گيرد.
صحنه چهارم-در واگن يكي از خطوط متروي پاريس، توجه تعدادي توريست آمريكايي به حرف زدن دو ايراني جلب مي‌شود. از آنها مي‌پرسند به چه زباني صحبت مي‌كنند؟ و پاسخ مي‌شنوند «فارسي». يكي از توريست‌ها از تجربه حضور خود در خاورميانه سخن مي‌گويد. بي‌مقدمه سخن را به انتقاد از سياست‌هاي آمريكا در منطقه مي‌كشاند، و مي‌افزايد: "من از آمريكايي بودن خود خجالت مي‌كشم!"
صحنه پنجم-از 12 دانشجوي آمريكايي يك دانشگاه فرانسوي پرسيده مي‌شود در آخرين انتخابات به چه كسي رأي داده اند؟ 3 نفر مي‌گويند رأي نداده‌اند و به هر دو حزب اصلي كشورشان بد و بيراه مي‌گويند. 8 نفر مي‌گويند به «جان كري» رأي داده‌اند تا «جورج بوش» (كه او را قاتل، احمق، جنايتكار، خشكه مقدس و...مي نامند) رأي نياورد. آخرين دانشجو از جواب دادن طفره مي‌رود؛ و وقتي با اصرار مصاحبه كننده روبه رو مي‌شود، مي‌گويد: " خوب به «بوش» رأي دادم." و با شرمندگي اضافه مي‌كند: " ولي الآن پشيمانم!" اگر چه آمار رسمي حكايت از رأي دادن اكثريت مطلق آمريكايي‌هاي مقيم خارج به جان كري حكايت دارد، اما احتمالاً عده‌اي از اين دانشجويان آمريكايي دروغ مي‌گويند. ولي احتمالاً حتي اگر دانشجويان آمريكايي به خاطر حفظ آبروي خود مجبور باشند در خارج از خاك خود چنين دروغ‌هايي را بگويند، نتايج متفاوتي در مورد ميزان محبوبيت سياست‌هاي دولت بوش به دست نمي‌آيد.
صحنه ششم-سالگرد حمله آمريكا به عراق است. تلويزيون‌هاي اروپايي تصاويري از تظاهرات ضد آمريكايي در برخي شهرهاي اين قاره پخش مي‌كنند. در ميان پلاكاردهاي تظاهركنندگان، شعارهايي در ضديت حمله احتمالي آمريكا به ايران به چشم مي‌خورد. بعضي از شبكه‌ها، فيلم‌هاي مربوط به تظاهرات مختلف ضد بوش دراروپا را، در اولين سال حمله آمريكا به عراق نشان مي‌دهند. تظاهرات‌هايي با «صدها هزار» شركت كننده، و بعضاً با تعداد شركت كننده هفت رقمي.
صحنه هفتم-در داخل يك كافه كوچك، تلويزيون روشن است و صحنه‌اي از مبارزات انتخاباتي را نشان مي‌دهد. يك سياستمدار حزب جمهوري خواه سخنان خود را با سلام به مستمعين آغاز مي‌كند وبا تمسخر مي‌افزايد: "البته، همان طور كه آقاي كري مي‌گويد: بُن ژور!" (اشاره به نَسَب فرانسوي جان كري). در ميان فرانسوي‌هاي «مؤدب» حاضر در كافه، كلمات زشتي خطاب به آمريكايي‌ها به گوش مي‌خورد. صحنه شيرين كاري سياستمدار آمريكايي را، كانال‌هاي تلويزيون فرانسه باز هم نمايش مي‌دهند، تا حسابي مردم را عصباني كرده باشند.
صحنه هشتم -
مشاهداتي از «جنس» فوق، بخشي از زندگي روزمره را در اروپا - حداقل در كشورهاي اصلي اين قاره - تشكيل مي‌دهند. مقايسه اين فضا، با آنچه امروز در «داخل» جامعه ايراني - و نه در سطح تريبون‌هاي رسمي- مي‌گذرد، به مجالي جداگانه نياز دارد.
اما آنچه در اين فرصت، پرداختن به آن آموزنده خواهد بود، يادآوري فضايي است كه در «همين اروپا» در پي برگزاري انتخابات چندي پيش عراق به وجود آمد. فضايي كه در آن، هنرنمايي‌هاي تبليغاتي شبكه‌هاي آمريكايي در به نمايش كشيدن تصاوير زنان محجبه عراقي، كردها، جوانان و... ساير اقشار عراقي كه در حين يا پس از رأي دادن هلهله مي‌كردند يا اشك مي‌ريختند يا سخنان حماسي مي‌گفتند، فضاي انتقادي افكار عمومي اروپا را تا مدتي به نفع ايالات متحده تغيير داد. قضيه خيلي ساده بود: آمريكايي‌ها در مقام مدافع انتخابات آزاد به ايفاي نقش پرداخته بودند و منتقدان اروپايي، علي رغم تمام حقانيت خود در اعتراض به اشغالگري آمريكا، در مقابل ژست دموكراسي خواهانه ايالات متحده، "كم آورده بودند".
تجربه فوق، يادآوري كننده واقعيتي مهم است: اينكه دولت بوش، براي مهار فشار فزاينده افكار عمومي جهان، بيش از هر چيز به ايجاد فضايي احتياج دارد كه بتواند در آن، به عنوان مدافع دموكراسي و انتخابات آزاد در منطقه خاورميانه ايفاي نقش كند. فضايي كه در آن، به قول يكي از تحليل گران آمريكايي «اروپايي‌ها و ديگر منتقدان دهان خود را ببندند» و بگذارند تا ايالات متحده در خاورميانه «كارش را تمام كند».
به نظر مي‌رسد كه نهمين انتخابات رياست جمهوري ايران، مهم‌ترين اتفاقي است كه مي‌تواند باعث شود يك بار ديگر - و اين بار، در ابعادي مهم‌تر - منتقدان سياست‌هاي منطقه‌اي آمريكا در جهان، دهان خود را ببندند يا نبندند... از آن مهم‌تر، مي‌تواند باعث شود تا دولت بوش در منطقه كارش را تمام بكند يا نكند.
آيا قرار است يك بار ديگر زندانبانان «ابوغريب»، دهان منتقدان خود را با «مائده»‌اي كه از زمين خاورميانه برايشان مي‌رسد ببندند؟

   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap