سايت امروز
  براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد . (پائولو کوئلیو)

اخبار روز | تا انتخابات | اخبار دانشگاه  

معرفي سايت
دربرابرباد...وبلاگ طرفداران دکتر معین

روزنامه اقبال

سایت رسمی دکتر سروش

سایت یار دبستانی

روزنامه ایران

سایت مشترک عطاالله مهاجرانی وجمیله کدیور

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

سایت رسمی دکتر کدیور

روزنامه اطلاعات

وبنوشته های سیدمحمدعلی ابطحی

سینا خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی

ایسنا... خبرگزاری دانشجویان ایران

سایت رسمی عمادالدین باقی

سایت خبری یاس کرج

خبرگزاری کار ایران

روزنامه شرق

روزنامه همبستگی

روزنامه آفتاب یزد

روزنامه اعتماد

مقالات

 نامه‌اعتراض‌آميز احسان نراقي خطاب به سناتور آمريكايي


 اقتصاد و شهروند قدرتمند (رويكرد برنامه دكترمصطفي معين به مقوله اقتصاد)


 هويت‌هايي كه فردا مي‌آيند


 دکترمعین: يا غريق از بحر بيرون مي‌‏كشم يا كه خود را غرق اين دريا كنم


 دبيركل جبهه مشاركت: اجازه نخواهيم داد سرنوشت كشور به دست نااهلاني رقم بخورد كه آزادي حتي لق‌‏لقه زبان آنها نيست


تريبون

 دوستداران دموکراسی به یاری معین بشتابند(وبلاگ پرچم)


 سي دليل براي رأي دادن به دكتر معين- قسمت اول(وبلاگ الپر)


 چرا دکتر مصطفی معین؟(وبلاگ پاکنویس)


 نقض بي‌طرفي در صداوسيما


 عضو شوراي مركزي جبهه‌ي مشاركت: معين پتانسيل ايجاد موج جديد اصلاح‌طلبي را دارد


 كديور: به جاي اخراج دين از حوزه قدرت، نحوه حضور دين در عرصه قدرت را ارزيابي كنيم


 انصاري‌‏راد: اسلام بيشترين صدمه را از متحجرين كُند فهم خورده است


 حقيقت‌‏جو:وظيفه ما شناخت انحرافات واقعه عاشوراست


 آقاجري:ارائه تصوير معيوب از زينب(س) موجب تقويت موقعيت زيرسلطه زنان شده است


 راه یافته تهران : من كوچك‌زاده در اين پستي كه هستم هيچ تعهدي نسبت به ملي مذهبي‌ها و ليبرال‌هاي غرب‌زده ندارم !


 تاج زاده: آنها كه دنبال ويتنامی ديگراند،با استقلال كشور بازی می‌كنند


 شیرین عبادی: حمله آمريکا، زمينه ساز سرکوب آزادی در ايران است


 انتقاد نايب رئيس شوراي شهر از برخورد پلیسی شهرداری تهران با سرمایه گزاران


 حجاريان: دموكراسي موضوع ديروز، امروز و فرداي جامعه ايران است


 سليماني: نبايد به نام حكومت ديني حقوق مردم سلب شود


 عزت الله سحابي:کلیت قانون اساسی قابل پذیرش است


 مراسم اهداي نشان علمي «دكتر صديقي» به «دكتر غلامعباس توسلي» برگزار شد


 مقایسه جمهوری اسلامی واسلام طالبانی از دیدگاه خاتمی


 نعمت احمدي؛ وكيل دادگستري خطاب به 57 نفر از‌‏آيات عظام نامه اي منتشر كرد


 زنان در قدرت و تصميم گيرى(شهيندخت مولاوردى)


 زهرا اشراقي:معتقدم انتخابات آتي اگر مهم‌‏تر از انتخابات دوم خرداد 76 نباشد، كمتر نيست


 رئیس جمهور خاتمی: بايد زمينه‌اي فراهم كنيم كه مردم باور كنند رايشان تاثيرگذار است


 حساسيت‌هاي صداوسيماي ضرغامي درباره اخبار رئيس جمهور


 اخبار و گزارش‌هاي انتخاباتي صداوسيما


 نگراني دستگاه اطلاعات موازي از سخنان رئيس جمهور


 متن کامل نامه عيسي سحرخيز به سخنگوي قوه قضائيه


 

 جستجو در سايت خبري امروز :
 

   

 کد خبر : 881383/11/18 - 12:45:37 P.M

 اميدهاى يك ملت خستهPrint This Page!!!

  نويسنده : محمد نورى
 (از همين نويسنده)


۱ـ روز ۱۱ بهمن را بايد به خاطر سپرد. برخاكستر نظامى خودكامه در
همسايگى ما اكنون جنبشى قد افراشته است كه نه تنها سرنوشت سياسى يك ملت بلكه چهره خاورميانه را در معرض تغيير قرار داده است. پديده «عراق جديد» نه با سقوط صدام و فروپاشى رژيم بعث بلكه با انتخابات شگفتى ساز ۱۱ بهمن اكنون به منصه ظهور مى رسد.
هشت ميليون رأى عراقيهاى رنجور از استبداد كافى است تا باورمان شود كه تبار و طايفه دموكراسى، عضوى تازه و پر اشتياق در اين سوى خاورميانه پيدا كرده است.اتفاق روز يكشنبه عراق اين حقيقت را در نگاههاى بهت زده شهروندان عرب و غير عرب نشاند كه دموكراسى خواهى و آزادى طلبى در عراق جديد يك شعار و رؤيا نيست بلكه خواست اكثريتى است كه صداى آن سالها پشت ديوار بلند استبداد خاموش مانده بود. ناظران سياست در واقعه انتخابات عراق نشانه هاى ابطال يك گمانه و پندار را به چشم ديدند، پندارى كه ديرى است سرزمين خاورميانه را محيطى نامساعد براى دموكراسى و شهروندان اين ديار را جماعتى فارغ از حس مشاركت جويى و انگيزه آزاديخواهى معرفى مى كند.
۲ ـ انتخابات و جنبش دموكراسى عراق، به لحاظ زمانى با نهضت هاى
مخملى سرزمين هاى شوروى سابق مقارن شد اما ارزش و آثارى فراتر از همزاد اوكراينى و گرجى خود دارد، چه آنكه حاملان و هواداران دموكراسى عراق راهى سخت تر از ملت هاى قفقاز و بالكان براى رسيدن به قله انتخابات پيموده اند و با موانع و مخالفانى بى رحم تر دست به گريبان شدند. همسايگان ما براى رسيدن به سپيده دم انتخابات به جز تحمل سه دهه استبداد عريان ، دو سال اخير را شبانه روز زير آتش و انفجار به سر كردند. در حالى كه تنها رقيب اصحاب انقلاب هاى مخملى، چپ گراهاى بى رمق تحت نفوذ مسكو بودند، مقابل جنبش دموكراسى عراق غير از بقاياى رژيم بعث، طيف كثيرى از دولت ها و جريان هاى متعصب خاورميانه صف آرا هستند. افزون بر اين، رهبريت جنبش سياسى عراق نيز در به ثمر رساندن اين پروژه با كارى سخت تر از كادر رهبرى جنبش هاى مخملى روبرو بودند، يوشچنكو ، ساكاشويلى بر طيفى از گروه هاى تعليم ديده و غالباً دانشجو متكى بودند، اما رهبران سياسى عراق به ويژه مرجعيت دينى، بايد توده اى سازمان نيافته و پراكنده در جغرافياى قومى و مذهبى اين كشور را به صحنه انتخابات مى كشاندند و علاوه بر آن برخى تحميلات اشغالگران را نيز پيش روى داشتند. وجه امتياز جنبش دموكراتيك عراق حضور رهبريت دينى بويژه نقش آفرينى آيت الله سيستانى در كانون تلاش هاى آزاديخواهانه است.
۳ ـ انتخابات عراق ، گريبان سرنوشت اين كشور را از خطرى بزرگ رها
ساخت،درست در اوج قدرت يابى جريان راديكاليسم، صندوق هاى رأى به يارى تاريخ و آينده اين كشور شتافتند.
پاى انتخابات زمانى به ميان آمد كه جريان راديكال ها با فراهم آوردن سپاه پرنفوذ، ساز و برگ نظامى فراوان و بهره جويى از آموزه هاى افراط گرايى دينى و نژادى به نيروى بى رقيب صحنه عراق تبديل شده بود. از اين رو انتخابات عراق در بز نگاه يك مواجهه و كشمكش تاريخى اتفاق افتاد، مواجهه اى كه طى آن ائتلاف گروه هاى تندرو عرب با ايدئولوژيهاى افراطى مى توانست سوار بر موج نارضايتى مردم مسير سياست آينده عراق را رقم بزند. براين اساس، حادثه ۱۱بهمن خجسته ترين نتيجه خود را در شكست خط خشونت و افراط نمايان كرد، نتيجه اى كه در دوسال جنگ و تلاش نظامى آمريكا به دست نيامده بود.
هيچ حركتى به اندازه آن ۸ميليون رأى نمى توانست اثبات كند شهروندان عراقى، زير آتش و انفجار، راه صلح و زندگى را برگزيده اند و جز به پشتوانه آن صندوق هاى سپيد، كسى را ياراى آن نبود كه اعلام كند خط سياه راديكاليسم در اين «جامعه خسته» بى پشتوانه است. ورود عراق به انتخابات و گشودن پنجره آزادى سياسى در اين كشور يك تصميم بزرگ بود اما بزرگتر از آن، پيشوازى و جانفشانى افراد و گروه هايى بود كه براى برپايى اولين نماد آزادى و دموكراسى يعنى صندوق هاى رأى همه توفان ها و تهديدها را به جان خريدند.
۴ـ اما انتخاباتى كه اكنون در قامت اولين جنبش مردم سالار قرن جديد
خاورميانه ظهور كرده در حصار انواع خطرها و خصومت ها محصور شده است. اين جنبش دسته اى مخالفان بالفعل پيش رو دارد همانها كه نظم و نظام فكرى عقيدتى شان تضاد شديد با مفهوم انتخابات و دموكراسى دارد، همينطور طيفى از مخالفان بالقوه خواهدداشت از ميان آنهايى كه با استقرار نهادهاى مولود رأى مردم موقعيت و منافع شان به خطر مى افتد. اما تجربه گرانقدر دموكراسى مى گويد راه ناكامى و كاميابى جنبش انتخاباتى عراق از ميان اراده و عملكرد رهبرانش مى گذرد.
انتخابات عراق بر پايه عزم مشترك گروهها و اقوام اين كشور تحقق يافت و با نويد اعاده حقوق تاريخى قوميت ها رونق گرفت اما همين نويد و امتياز بزرگ مى تواند در فرداى انتخابات به نقطه آسيب آن بدل شود. جنبش انتخاباتى عراق از آن جهت كه تكليف دوامر خطير؛ توزيع قدرت در داخل و تنظيم مناسبات كشور با خارج را بر دوش دارد، پيش از هر چيز به تدبير رهبرى و تحمل حاميانش اميد دوخته است.
گروه هاى داخل عراق ممكن است با توسعه طلبى و فزون خواهى راه جنبش را منحرف كنند اما دولت ها و جوامع خارج با تفسيرهاى نادرست و مصادره به مطلوب نتيجه انتخابات مى توانند زمينه هزيمت آن را فراهم كنند. در ميان گروه هاى داخل عراق، جناح شيعه و درميان دولتها، ايران، خطيرترين موقعيت را در برابر سرنوشت اين جنبش دارند.
شيعيان به رهبرى مرجعيت شيعه درجايگاه جناح برنده انتخابات مى دانند كه براى حفظ ميراث جنبش راهى جز برقرارى مصالحه ملى با بازندگان و بازماندگان از قطار انتخابات ندارند. خوشبختانه اولين تصميمات طيف پيروز انتخابات ازنوعى عقلانيت سياسى حكايت دارد آنها به جانب نه تنها بازندگان بلكه تحريم كنندگان انتخابات پيام همكارى و مصالحه ارسال كردند. اين حركت در فرهنگ سياسى كشورى كه مرز منافع گروه ها را آتش سلاح و تيغ تعصب تعيين كرده مى تواند سنتى سازنده و اميدبخش باشد. اين سوى ماجرا، جمهورى اسلامى، نيز به الگوى ديگرى از مصالحه و مدارا با طرف ها و بازيگران برون مرزى انتخابات عراق دست زده است.
بى گمان سياست خارجى نظام براى پويايى و پايدارى در صحنه عراق بيش و پيش از علايق گروهى و قومى ناگزير است بر عيار واقعيات صحنه سياسى اين كشور گام بردارد. واقعيات جارى سياست عراق همان چيزى است كه رهبران سياسى عراق تحت عنوان تفاوت هاى ساختار جامعه دينى خود با جامعه ايران بارها بر زبان رانده اند و اينكه عراق جديد با بافت قومى متكثر آن نيازمند ساختار حكومتى خاص خود است.
در قبال چنين جامعه متكثر و چندقومى، بدترين حالت متصور اين است كه برحاكميت يك گروه يا سليقه فكرى اصرار شود و به همين نسبت جنبشى كه منشأ و مشرب آن جوشش مشاركت همه گروه ها و مذاهب بوده به اراده يك گروه يا ايدئولوژى محدود گردد. اكنون معيار دموكراسى (يعنى حق برخوردارى تمام اقوام عراقى از قدرت) براى ديپلماسى ايران حكم ريسمانى را دارد كه جمهورى اسلامى مى تواند با توسل به آن مراحل و مدارج مشروعيت و مقبوليت را نه تنها نزد طوايف سياسى عراق بلكه طيف ناظران جهانى در نوردد. به راستى براى ايرانى ها دركشورى كه هشت سال دشمن و سى سال رقيب آن بوده است هدفى والاتر از زدودن زمينه هاى خصومت و بدگمانى وجوددارد، پس اين هدف جز با تقويت فرايند دموكراسى عراق و تكريم مولود آن يعنى نظام چندحزبى امكان پذير نيست.

   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap