گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان..... هزار باده ناخورده در رگ تاك است


اخبار روز  

معرفي سايت
کليپ «دوباره مي‌سازمت وطن»...ستاد نسیم

پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

انجمن دفاع از حقوق زندانیان

سایت رسمی دکتر سروش

پایگاه خبری رویداد

سایت رسمی دکتر کدیور

پایگاه اطلاع رسانی خانه احزاب ايران

سایت مشترک عطاالله مهاجرانی وجمیله کدیور

روزنامه اقبال

انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ایران

نسیم؛نسل سومی های یاور معین

سایت اندیشه وران کرد

پایگاه خبری میزان

وبنوشته های سیدمحمدعلی ابطحی

روزنامه اینتر نتی روز

کاریکاتورهای هادی حیدری

پرشین نیوز

روزنامه ایران

از این روزها ...وبسایت شخصی سعید شریعتی

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

روزنامه اینترنتی ایران ما

ایسنا... خبرگزاری دانشجویان ایران

روزنامه اطلاعات

هفته نامه سیروان

روزنامه شرق

سایت رسمی عمادالدین باقی

خبرگزاری کار ایران

وبلاگ اختصاصی احمد شیرزاد

وبلاگ مهر...وبنوشته های علی مزروعی

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

پایگاه خبری تبریز نیوز

پایگاه خبری نثرما(اصفهان)

خبرگزاری میراث فرهنگی

سینا خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی

پایگاه خبری خلیج فارس

روزنامه همبستگی

روزنامه اعتماد

روزنامه آفتاب یزد

جستجو
   
مقالات

  چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا؟


  مبارک


  از عزت آگاهي تا لذت آزادي


  ميراث دفاع مقدس


  سنديكاليزم؛ ضرورت تداوم اصلاحات


  تعجب!


  خزانه پر و دولت جديد


  وقتي "مرتد"ها عزيز مي شوند


  جامعه شناسى جنگ


  آئين دوست يابى


تريبون

  کيهان و مرتضوی


  پرونده ملي؟


  خاطرات دكتر يزدى از مذاكره با صدام


  خاطرات جلائي‌پور از جنگ


  بازخوانى آخرين ماه هاى جنگ درگفت وگو با بهزاد نبوى


  اينجا، کجاست؟


  نسبت جنبش زنان با جنبش ملي دموكراسي خواهي


  لوازم شعار «دموكراسي در جهان»


  شاخص بورس و قطعنامه شوراى حكام


  جنبش زنان و جنبش دموكراسي خواهي آيا نسبتي هست؟


 

   تاريخ و زمان ورود خبر : 12:43:05 - 7/7/84
پرونده ملي؟ Print This Page!!!

روز-احمد زيدآبادي:دولت ايران اصرار دارد كه پرونده هسته‌اي ايران را پرونده‌اي ملي بنامد. من اين اصرار را درك نمي‌كنم و اصولا معناي ملي بودن پرونده هسته‌اي را نمي‌دانم.

اگر منظور از ملي ناميدن پرونده هسته‌اي اين است كه سرنوشت اين پرونده بر سرنوشت ملت ايران تاثير جدي مي‌گذارد، هر چند كه اين تاثير جاي انكار ندارد، اما اين مفهوم از ملي بودن چه اهميت و ارزشي دارد كه اصرار بر آن لازم باشد؟ نوسان بهاي نفت هم بر سرنوشت ملت ايران تاثير جدي دارد، آيا بايد آن را هم مساله‌اي ملي بناميم؟

اما اگر منظور از ملي بودن پرونده هسته‌اي اين است كه دستيابي به چرخه سوخت هسته‌اي به علت آن كه منافع ملي را تامين مي‌كند، مورد پذيرش عموم مردم به هر بها و قيمتي است، مي‌پرسم: طبق كدام حساب؟ مگر اين امكان براي مردم ايران فراهم بوده و يا هست كه در محيطي امن و آزاد نظر خود را در باره سود و زيان دستيابي به چرخه سوخت هسته‌اي بيان كنند تا از برآيند آن نتيجه گرفته شود كه عموم مردم خواهان اين تكنولوژي به هر قيمتي هستند؟

متأسفانه مسئولان جمهوري اسلامي فضاي داخلي كشور را بويژه در باره مساله هسته‌اي چنان تنگ كرده‌اند و نسبت به ديدگاههاي انتقادي در اين مورد چنان واكنش تندي نشان مي‌دهند كه اساسا كسي جرات اظهار نظر انتقادي در اين مورد را ندارد، چه رسد به اين كه فردي بخواهد از در مخالفت با اين موضوع در آيد.

البته اين احتمال كه عموم مردم ايران در فضايي آزاد خواهان دستيابي به چرخه سوخت هسته اي حتي به قيمت تحريم اقتصادي و حمله نظامي به تاسيسات زيربنايي كشور باشند، منطقا منتفي نيست، اما بدون يك گفتگوي آزاد در سطح ملي چگونه مي‌توان از حمايت عموم مردم از يك موضوع سخن گفت؟

اما ماجرا به همين جا ختم نمي‌شود. نسبت دادن صفت ملي به يك مساله، الزامات و تبعاتي دارد كه بدون توجه به آنها نمي‌توان از اين واژه استفاده كرد. به عبارت ديگر، به كارگيري واژه ملي، كاري بي‌هزينه نيست كه بتوان مفت و مجاني آن را خرج كرد. صفت ملي از اعتقاد به اصالت ملت – دولت در عصر جديد برمي‌خيزد. اعتقاد به اصالت ملت – دولت به معناي پذيرش حقوق برابر همه اتباع كشور فارغ از عقايد مذهبي و سياسي آنان است. آيا مسئولان جمهوري اسلامي به اين اصل معتقد و يا به آن پايبندند؟

متأسفانه مسئولان جمهوري اسلامي نه فقط به اصل حقوق برابر همه اتباع كشور پايبند نيستند، بلكه حتي به آن اعتقاد هم ندارند و آن را رسما و صريحا انكار مي‌كنند. در اين باره بايد به ياد آوريم موضعي را كه محافظه كاران ايران در برابر شعار "ايران براي همه ايرانيان" اتخاذ كردند.

شعار ايران براي همه ايرانيان در واقع كلي‌ترين شعاري است كه مي‌توان در جهت اعتقاد به اصالت ملت – دولت و حقوق برابر اتباع مطرح كرد، اما محافظه كاران مسلط بر ايران اين شعار كلي را هم كه از سوي رقيب اصلاح طلبشان طرح شد، تاب نياوردند و آن را نه فقط ناسازگار با درك خود از دين و شريعت شمردند، بلكه مترادف الحاد و كفرش دانستند.

كساني كه ايران را براي همه ايرانيان نمي‌خواهند و نمي‌دانند اينك با چه دستاويز و توجيهي از "ملي بودن" پرونده هسته‌اي سخن مي‌گويند؟ مگر مي‌شود كه مردم ايران را از نظر اعتقادي و سياسي به چند "كاست" تقسيم كرد و همفكران سياسي و اعتقادي حكومت‌داران را از انواع امتيازات برخوردار ساخت و منتقدان و مخالفان سياسي و اعتقادي را از حقوق ابتدايي‌شان محروم كرد، اما در عين حال دم از مليت و ملي بودن زد؟

دولت ايران اگر اصرار دارد كه پرونده‌اي را ملي اعلام كند، ابتدا بايد حقوق برابر افراد ملت را به رسميت شناسد و آنگاه اين نوع واژه‌ها را به كار گيرد و گرنه فقط الفاظ را از معناي حقيقي آنها تهي كرده است.


   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap