گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان..... هزار باده ناخورده در رگ تاك است


اخبار روز  

معرفي سايت
کليپ «دوباره مي‌سازمت وطن»...ستاد نسیم

پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

انجمن دفاع از حقوق زندانیان

سایت رسمی دکتر سروش

پایگاه خبری رویداد

سایت رسمی دکتر کدیور

پایگاه اطلاع رسانی خانه احزاب ايران

سایت مشترک عطاالله مهاجرانی وجمیله کدیور

روزنامه اقبال

انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ایران

نسیم؛نسل سومی های یاور معین

سایت اندیشه وران کرد

پایگاه خبری میزان

وبنوشته های سیدمحمدعلی ابطحی

روزنامه اینتر نتی روز

کاریکاتورهای هادی حیدری

پرشین نیوز

روزنامه ایران

از این روزها ...وبسایت شخصی سعید شریعتی

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

روزنامه اینترنتی ایران ما

ایسنا... خبرگزاری دانشجویان ایران

روزنامه اطلاعات

هفته نامه سیروان

روزنامه شرق

سایت رسمی عمادالدین باقی

خبرگزاری کار ایران

وبلاگ اختصاصی احمد شیرزاد

وبلاگ مهر...وبنوشته های علی مزروعی

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

پایگاه خبری تبریز نیوز

پایگاه خبری نثرما(اصفهان)

خبرگزاری میراث فرهنگی

سینا خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی

پایگاه خبری خلیج فارس

روزنامه همبستگی

روزنامه اعتماد

روزنامه آفتاب یزد

جستجو
   
مقالات

  تكنوكراسى و اصولگرايى


  چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا؟


  مبارک


  از عزت آگاهي تا لذت آزادي


  ميراث دفاع مقدس


  سنديكاليزم؛ ضرورت تداوم اصلاحات


  تعجب!


  خزانه پر و دولت جديد


  جامعه شناسى جنگ


  آئين دوست يابى


تريبون

  متن كامل سخنراني دبير كل جبهه مشاركت در افتتاحيه كنگره هشتم


  دولت‌ها و رسانه‌ها


  کيهان و مرتضوی


  پرونده ملي؟


  نگاهی به کارنامه اقتصادی دوران اصلاحات و خاتمی


  بازگشت به خويشتن


  اينجا، کجاست؟


  نسبت جنبش زنان با جنبش ملي دموكراسي خواهي


  شاخص بورس و قطعنامه شوراى حكام


  جنبش زنان و جنبش دموكراسي خواهي آيا نسبتي هست؟


 

   تاريخ و زمان ورود خبر : 15:31:48 - 7/7/84
تكنوكراسى و اصولگرايى Print This Page!!!

شرق-سعيد ليلاز:اگر كار بر همان منوال ۹ ماه اخير پيش برود، احتمالاً شاخص كل قيمت سهام در بازار بورس اوراق بهادار تهران تا پايان ساعت ادارى شنبه از مرز ده هزار فروتر خواهد رفت كه حدود ۲۶ درصد كمتر از بالاترين ركورد موجود در آبان ماه سال ۱۳۸۳ (حدود ۱۳۷۰۰) است. در اين ۹ ماه، البته نرخ رشد اقتصادى كشور تا حدودى از نفس افتاده و از ارقام ۵/۷ و ۷/۶ درصدى سال هاى ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ به ۸/۴ درصد و ۴ درصد سال هاى ۱۳۸۳ و نيمه ۱۳۸۴ رسيده است، اما هنوز و به ويژه در سايه رشد بى سابقه درآمدهاى نفتى، تا «ركود اقتصادى» فاصله داريم. صنايع نيز همچنان عمدتاً _ گرچه نه با همان نرخ هاى دورقمى رشد سابق _ در حال فعاليت هستند. بنابراين، اساساً زمينه هاى «سقوط» شاخص بورس سهام تهران را كه در هر كجاى ديگر جهان در صورت تكرار عنوان «يك روز سياه» به خود مى گرفت، بايد در جايى ديگر جست. انصاف اين است كه همه ريشه ها و عوامل سقوط شاخص بورس تهران را نمى توان به گردن دولت جديد يا حتى ورود پرونده هسته اى كشور به مرحله اى نيمه خطرناك انداخت؛ اما همان انصاف نيز حكم مى كند كه نيمه بزرگتر كاهش قيمت سهام بورس تهران در دو ماه اخير كه هم نتايج انتخابات رياست جمهورى روشن شده و هم ماجراى پرونده اتمى كشور به نقاط تازه اى رسيده، رخ داده است. متقابلاً شواهد محكمى در دست است كه نشان مى دهد تدابير جدى براى مقابله با روند چند ماه اخير بورس و در فضايى كلى تر معكوس كردن روند انقباضى كل اقتصاد ملى در دست اقدام است.چنين مى نمايد كه دولتمردان جديد بسيار زودتر و ژرف تر از اسلاف خود در ۴ دولت قبلى پس از پيروزى انقلاب اسلامى، تفاوت ماهوى «رهبر اپوزيسيون» بودن با اداره كشور به عنوان «حاكم» را در مى يابند و با سرعتى غيرقابل پيش بينى تا يك ماه قبل، در حال فراگيرى و اجراى روش هاى رايج و معمول اداره كشور هستند. دولت هاى پيشين، در دفاع از اصولگرايى اوليه خود - به هر سمت مورد نظر _ و تن ندادن به «اجبار تكنوكراسى»، در مجموع سخت سرتر از دولت آقاى دكتر احمدى نژاد بودند. ميرحسين موسوى حتى سال ها پس از آخرين روز صدارت خود نيز ظاهراً بر همان اصول اوليه خويش كمابيش پايدار مانده است؛ اكبر هاشمى رفسنجانى با وجود سوابق اجرايى ۱۰ ساله قبلى خود، به چهار سال زمان نياز پيدا كرد تا دريابد كه با كاپيتاليسم محض و آدام اسميتى نمى توان به جنگ مشكلات جامعه بس پيچيده اى چون ايران رفت.
سيدمحمد خاتمى نيز گرچه نه به سرسختى دو سلف خود، اما از صدور «طرح ساماندهى اقتصادى» با گرايش چپ روانه خود تا نوشتن و تصويب برنامه سوم توسعه كه به تعبير مرحوم دكتر نوربخش به مراتب آزادگراتر و كاپيتاليستى تر از دو برنامه نخست بود، حداقل دو سال زمان صرف كرد تا مانند آن دو ديگر دريابد كه هيچ ايدئولوژى اى بالاتر و بدتر از «فن اداره كشور» وجود ندارد و سرانجام با هر گرايش و نظريه اى، اين جامعه ۷۰ ميليونى به راهبردى روشن و «عملى» براى ادامه حيات و پيشرفت نياز دارد. اين تحول و گرايش، كمابيش در تمام ديگر حوزه هاى «اجرايى» مانند سياست هاى فرهنگى، اداره صداوسيما، اداره جنگ،... حاكم بوده است.
اكنون گويى خوشبختانه تقدير براى ملت ايران چنين رقم زده است كه آن راه پيموده شده در آن به ترتيب ۱۰ سال، ۴ سال و ۲ سال، در دولت جديد ظرف فقط دو ماه و حتى كمتر پيموده شود و «تكنوكراسى» با هر لباس و شعارى كه باشد، خود را بر اصولگرايى تحميل كند و بر جاى آن _ گرچه با همان ظاهر _ بنشيند. اينكه اين جايگزينى و سرعت فزاينده آن بر اثر اجبار و «بازى نغز روزگار» است كه ما را با همه پختگى «پيش آموزگار» مى نشاند يا نه، دست كم اينجا مجادله اى بيهوده است. در عمل و در فضاى كنونى، تغيير وزيران اقتصادى در بسيارى وزارتخانه ها چون وزارت اقتصاد، وزارت صنايع و معادن، سازمان برنامه و بودجه، وزارت نيرو، وزارت راه و ترابرى و... با كمترين تغييرات بنيادى ممكن در نگرش حاكم بر همان وزارتخانه همراه بوده است كه نشان مى دهد نه دولت خاتمى از راه حل هاى علمى و شرافتمندانه براى پيشبرد اقتصاد ملى دور افتاده بود و نه دولت كنونى قصد دارد يا مى تواند از آن سياست به طرزى نمايان فاصله بگيرد.
سرشت تحولات در بازار اوراق بهادار تهران به مثابه حساس ترين شاخص براى تعيين سمت و سوى نگرش روانى و سياسى جامعه به آينده اقتصادى و سياسى و اجتماعى كشور نيز در همين راستا قابل تغيير و اصلاح است. با هر نگرش و شعار اصولگرايانه اوليه اى هنگام انتخابات، دولتمردان جديد دريافته اند كه ثبات در بورس اوراق بهادار تهران هم در ذات اين بخش مهم بازار سرمايه با ۵/۲ تا ۳ ميليون سهامدار خرده پا و عموماً تنگدست واقعاً «خصوصى» و هم به مثابه شاخص و ميزان الحراره جامعه در نگرش به آينده كشور، امرى گريزناپذير و غيرقابل چانه زنى است. برخى انتصابات جديد در وزارت اقتصاد نيز مبين همين رويكرد ولو اعلام نشده است.
اما همچنان كه كاهش شديد شاخص بورس تهران عمدتاً بر اثر عوامل روانى و سياسى و تبليغاتى بوده، تلاش براى توقف اين روند و معكوس كردن آن نيز زمانى به بار مى نشيند كه دولت جديد آشكارا و با استحكام تمام، پاى بندى خود را به اصول يك اقتصاد آزاد با جهت گيرى خصوصى سازى، پشتيبانى از سرمايه گذارى، مقابله واقعى و عملى با فساد اقتصادى و ادارى و نه صرفاً در حد شعار كه تنها فرار سرمايه را تشديد مى كند، حمايت از توليد داخلى با گرايش رقابت پذير ساختن آن و... را به «نمايش» بگذارد و به شهروندان خود به راستى ثابت كند كه قصد اصلاح امور را دارد نه بازگشت به عقب. با توجه به قدرت مانور نسبتاً محدود دولت در پرونده هسته اى پيچيده و پربازيگر ايران، دولت مردان براى كنار گذاشتن خجالت و رودربايستى، فرصت چندانى ندارند. در ميان ما هيچ كس در اصولگرايى و پاى بندى به اصول انقلاب و انقلابى گرى، بر دولت ها و دولتمردان پيشين برترى ندارد.


   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap