گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان..... هزار باده ناخورده در رگ تاك است


اخبار روز  

معرفي سايت
کليپ «دوباره مي‌سازمت وطن»...ستاد نسیم

پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

انجمن دفاع از حقوق زندانیان

سایت رسمی دکتر سروش

پایگاه خبری رویداد

سایت رسمی دکتر کدیور

پایگاه اطلاع رسانی خانه احزاب ايران

سایت مشترک عطاالله مهاجرانی وجمیله کدیور

روزنامه اقبال

انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ایران

نسیم؛نسل سومی های یاور معین

سایت اندیشه وران کرد

پایگاه خبری میزان

وبنوشته های سیدمحمدعلی ابطحی

روزنامه اینتر نتی روز

کاریکاتورهای هادی حیدری

پرشین نیوز

روزنامه ایران

از این روزها ...وبسایت شخصی سعید شریعتی

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

روزنامه اینترنتی ایران ما

ایسنا... خبرگزاری دانشجویان ایران

روزنامه اطلاعات

هفته نامه سیروان

روزنامه شرق

سایت رسمی عمادالدین باقی

خبرگزاری کار ایران

وبلاگ اختصاصی احمد شیرزاد

وبلاگ مهر...وبنوشته های علی مزروعی

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

پایگاه خبری تبریز نیوز

پایگاه خبری نثرما(اصفهان)

خبرگزاری میراث فرهنگی

سینا خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی

پایگاه خبری خلیج فارس

روزنامه همبستگی

روزنامه اعتماد

روزنامه آفتاب یزد

جستجو
   
مقالات

  يك بام و دو هواي هسته‌اي !!


  زنان از پكن تا نيويورك: "ما به عقب باز نمي گرديم"


  پرونده ملي


  آخر ماجرای سرقت نام وبنوشت


  يك وزير و 3 چالش


  تكنوكراسى و اصولگرايى


  مبارک


  از عزت آگاهي تا لذت آزادي


  ميراث دفاع مقدس


  سنديكاليزم؛ ضرورت تداوم اصلاحات


تريبون

  خزعلي: احمدي‌نژادفرشته است


  وقت رقابت روزنامه هاى «آن لاين» است


  تقابل آرمان و واقعيت


  واعظ طبسي:كساني كه نمي توانند ابتدايي ترين دروس حوزه را تدريس كنند، به‌عنوان يك عالم برجسته مطرح مي‌شوند


  هاشمي رفسنجاني: نبايد اجازه رشد خرافات را در جامعه بدهيم


  سلام فرمانده؛ يك سال ديگر از مرگ احمدشاه مسعود گذشت


  متن نامه احمد قابل به كميسيون حقوق بشر اسلامی


  دو ناشنيده از خاتمي!


  منتخب سیصدتن از هیات علمی دانشگاه تبریز جای خود رابه نامزدهفت رایی داد


  چالشهاي دولت احمدي نژاد !؟


 

   تاريخ و زمان ورود خبر : 15:31:41 - 12/7/84
زنان از پكن تا نيويورك: "ما به عقب باز نمي گرديم" Print This Page!!!

گزارشي از اجلاس 49 كميسيون مقام زن- پكن+10
شهيندخت مولاوردي:
سخن نخست
اجلاس 49 كميسيون مقام زن از 28 فوريه تا 11 مارس 2005 (10 تا 21 اسفند 83) در مقر سازمان ملل در نيويورك برگزار گرديد. اين نشست دو هفته اي براي مرور پيشرفتهاي به دست آمده از زمان كنفرانس مهم پكن (1995) تا كنون با تأكيد بر ضرورت تلاش بيشتر دولتها براي دستيابي به تساوي جنسيتي و تسهيل روند پيشرفت زنان به كار خود پايان داد. كميسيون مقام زن به عنوان نهادي بين الدولي يكي ازكميسيونهاي كاركردي شوراي اقتصادي اجتماعي سازمان ملل متحد است. اين كميسيون درسال 1946 كار خود را با عضويت 15 كشور عضو ملل متحد آغاز كرد و در حال حاضر داراي 45 عضو است كه توسط شوراي اقتصادي اجتماعي براي يك دوره چهارساله انتخاب مي شوند. ايران در 3 دوره پياپي از 1989 به عنوان عضو اين كميسيون انتخاب شده است. اين كميسيون در جامعه ملل (1945) به عنوان يكي از كميسيونهاي فرعي كميسيون حقوق بشر مطرح بود كه در سال 1947 به عنوان يك كميسيون مستقل كار خود را در سازمان ملل آغاز كرد و با دستور كار خاص و
تصميم گيري براساس اولويتهاي خود گزارش و پيشنهادات خود را به شوراي اقتصادي اجتماعي آن سازمان ارائه مي دهد.
نظارت بر اجراي اسناد بين المللي مربوط به زنان توسط كشورهاي عضو، ارائه توصيه و گزارشهايي در ارتباط با اعتلاي حقوق زنان در عرصه هاي سياسي، اقتصادي، اجتماعي و آموزشي به شوراي اقتصادي و اجتماعي ملل متحد و ارائه توصيه هايي به آن شورا در زمينه مشكلاتي كه مستلزم توجه فوري است، ازجمله وظايف و اختيارات كميسيون مقام زن مي باشد. متعاقب برگزاري چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن – 1995 ، مجمع عمومي از كميسيون مقام زن درخواست كرد تا روند پيگيري مصوبات كنفرانس مذكور را در برنامه كار خود لحاظ نمايد و با ايفاي نقش تسريع كننده به بازنگري منظم حوزه هاي نگران كننده مندرج دركارپايه عمل پكن بپردازد.
براين اساس كميسيون برنامه كاري 5 ساله اي را براي دوره زماني 2002 تا 2006 به تصويب رسانيد كه درچارچوب اين برنامه كاري طي هر اجلاس ساليانه دو حوزه نگران كننده مندرج در سند پكن در جلسات و ميزگردها با حضور كارشناسان و متخصصين امر مورد بحث و بررسي و تبادل نظر قرار مي گيرد. عناوين مطروحه در اين اجلاس ها به قرار ذيل است:
 2003-2002 (اجلاس 46 كميسيون مقام زن)
1- امحاي فقر، به ويژه توانمندسازي زنان در چرخه زندگي
2- مديريت زيست محيطي و كاهش بلاياي طبيعي با لحاظ نمودن ديدگاه جنسيتي
 2004-2003 (اجلاس 47 كميسيون مقام زن)
1- مشاركت و دسترسي برابر زنان به رسانه ها، فناوريهاي اطلاعات و ارتباطات و تأثير كاربرد آنها به عنوان ابزار پيشرفت و توانمندي زنان
2- حقوق بشر زنان و رفع كليه اشكال خشونت نسبت به زنان ودختران براساس سند پكن و
پكن + 5
 2005-2004 (اجلاس 48 كميسيون مقام زن)
1- نقش مردان و پسران در دستيابي به تساوي جنسيتي
2- مشاركت برابر زنان در پيشگيري از مناقشات و روند استقرار صلح
 2006-2005 (اجلاس 49، كميسيون مقام زن پكن + 10)
1- بررسي اجراي كارپايه عمل پكن و سند نهايي اجلاس ويژه مجمع عمومي (پكن + 5)
2- چالشهاي جاري و تأثير گذار و راهبردهاي آينده نگر درزمينه پيشرفت و توانمندسازي زنان و دختران
 2007-2006 (اجلاس 50 كميسيون مقام زن)
1- مشاركت فزاينده زنان در توسعه
2- مشاركت برابر زنان و مردان در فرايند تصميم گيري و تصميم سازي در كليه سطوح
لازم به ذكر است كه بعد از گذشت 5 سال از كنفرانس پكن ، مجمع عمومي طي قطعنامه اي تصميم خود را مبني بر برگزاري يك اجلاس ويژه به منظور مرور ارزيابي پيشرفتهاي بدست آمده در اجراي راهبردهاي آينده نگر نايروبي براي پيشرفت زنان (مصوب سومين كنفرانس جهاني زن در 1985) و نيز كارپايه عمل پكن (مصوب 1995) و همچنين بحث و تبادل نظر در مورد انجام اقدامات و نوآوريهاي بيشتر در اين زمينه اعلام نمود. هدف از انجام اين مرور، نه مذاكره مجدد بر سر ترتيبات اتخاذ شده فعلي، بلكه ارزيابي موفقيتها، ناكاميها و موانع موجود در راه اهداف تعيين شده در نايروبي وپكن بود. اجلاس مذكور كه بيست و سومين نشست ويژه مجمع عمومي سازمان ملل محسوب مي شد، تحت عنوان، «زنان 2000: تساوي جنسيتي، توسعه و صلح براي قرون 21» در تاريخ 9-5 ژوئن 2000 (خرداد 1379) در مقر سازمان ملل در نيويورك برگزار گرديد. برگزاري اين اجلاس به منزله اعلام مجدد تعهد و اراده سياسي ملتها براي پيشرفت وضعيت زنان و به كارگيري كليه اهرمهاي لازم براي تحقق اهداف و برنامه هاي توافق شده در سطح ملي و بين المللي در حوزه هاي دوازده گانه نگران كننده سند پكن بود. تصويب سند نهايي اجلاس فوق الذكر كه به سند پكن+ 5 معروف است به همراه يك اعلاميه سياسي مهمترين مصوبات آن اجلاس مي باشد.
اجلاس 49 كميسيون مقام زن در شرايطي برگزار گرديد كه 10 سال از برگزاري چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن (1995) و 20 سال از تصويب راهبردهاي آينده نگر نايروبي و 30 سال از برگزاري اولين كنفرانس جهاني زن در مكزيكوسيتي مي گذرد. در بند 9 اعلاميه سياسي بيست و سومين اجلاس ويژه مجمع عمومي (2000) دولتها موافقت خود را در زمينه ارزيابي منظم روند اجراي بيشتر كارپايه عمل پكن به منظور به دور هم جمع كردن همة دست اندركاران در سال 2005 ميلادي براي ارزيابي پيشرفتهاي حاصل و بررسي ابتكارات جديد به نحو مقتضي اعلام كردند و سازمان ملل بار ديگر با فراخواني كشورهاي عضو، كميسيونهاي منطقه اي ، سازمانهاي تخصصي ، سازمانهاي غيردولتي ، گروهها و افراد خواستار همكاري گسترده براي برگزاري هر چه مؤثرتر و سازنده تر نشست فوق الذكر شد. در واقع سازمان ملل با برگزاري اجلاسها و كنفرانسهاي بين المللي، ايجاد كميته ها و كميسيونهاي متعدد خاص موضوعات زنان، نشستهاي منطقه اي و ملي موفق گرديده است مشكلات و نگرانيهاي زنان را در سطح جهاني مورد توجه قرار دهد. در حال حاضر كشورهاي عضو سازمان براي ياري رساندن به آن سازمان در تحقق اهداف 3 گانه «تساوي جنسيتي ، توسعه و صلح» براي بهبود و پيشرفت وضعيت زنان بر تلاشهاي خود افزوده اند و طي دو دهه اخير اقدامات ويژه اي را جهت رسيدگي دقيق به مسايل زنان و توانمندسازي آنان به انجام رسانده اند. گزارشات كشورها در زمينه پيشرفت زنان بيانگر آن است كه زنان درسراسر جهان موفقيتهاي قابل ملاحظه اي در عرصه هاي آموزشي، شغلي و بهداشتي كسب كرده اند ولي هنوز در هيچ كشوري هدف تساوي كامل تحقق نيافته است. در تمام مناطق دنيا به درجات مختلف زنان با چالشهاي متعدد و حتي جدي تر از گذشته مواجه هستند : فقر گسترده ، بيسوادي ، خشونت ، محدوديت دسترسي به زمين و اعتبارات بانكي ، نابرابري فرصتها درعرصه هاي تصميم گيري و مديريت ، عدم دسترسي به مشاغل دولتي و شغل درآمدزا، بيماري ايدز ، نرخ بالاي مرگ و مير مادران ، رويه هاي تبعيض آميز و كليشه اي، از آن جمله اند.
پس از تشكيل چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن (1995) تمام كشورهاي شركت كننده براي اجراي تعهدات پذيرفته شده در آن اجلاس اقدام به تأسيس كميته ملي و تهيه برنامه عمل پيشرفت زنان نمودند و تدوين گزارشات ملي وضعيت و پيشرفتهاي حاصل از اجراي مصوبات پكن را در دستور كار خود قرار دارند. طي دو سال اخير كميته هاي ملي زنان در سراسر دنيا تلاش مضاعفي را جهت آماده سازي براي حضور فعال در نشست پكن + 10 آغاز كردند و سازمانهاي غيردولتي و گروههاي زنان ، انجمنها و مؤسسات ملي ذيربط در مسايل زنان به طور منظم و در سطح وسيعي جهت ارائه اطلاعات دقيق و نتايج اقدامات انجام يافته براي بهبود وضعيت زنان به طور همزمان و مشترك همكاري كردند و از تجارب و خدمات مشورتي و فني دفاتر سازمانهاي تخصصي بين المللي در كشورشان كمكهاي لازم را دريافت نمودند و بدين ترتيب اجلاس 49 كميسيون مقام زن (پكن + 10) با شركت 80 وزير زن ، 7 همسر رييس جمهور -First ladies- شامل (بوركينافاسو، جمهوري دومينيكن، مالي، مكزيك، پاناما، آفريقا و سورينام) ، بيش از 1800 نماينده دولتي از 165 كشور عضو سازمان ملل و بيش از 2600 نماينده از سازمانهاي غيردولتي از تمام مناطق جهان برگزار گرديد. اين سطح از حضور به وضوح نمايانگر علاقه و انتظار بالا از اين مرور ده ساله بود.از ويژگيهاي بارز اين اجلاس، تعداد و تنوع رويدادهاي جانبي سازماندهي شده توسط سازمانهاي غيردولتي ، كشورهاي عضو و آژانسهاي سازمان ملل بود. اين موضوعات عبارت بودند از: وضع اسفناك زنان در افغانستان ، عراق و سودان و ساير مناطق تحت مناقشه ، نقش زنان در تلاشهاي بازسازي پس از پديده سونامي، جوانان و طرز تلقي آنها از نقشهاي جنسيتي ، حقوق مربوط به ارث ، قاچاق زنان ، موضوعات مربوط به بهداشت زنان ، از جمله ايدز و نقش حياتي جامعه مدني در ايجاد تساوي جنسيتي.
مطابق روال چنين اجلاسهايي بخش پيشرفت زنان (DAW) گزارشاتي را تحت عنوان «گزارشات دبيركل» منتشر مي كند. در اين گزارشات از اطلاعات موجود در پاسخهاي پرسشنامه ارسالي ملل متحد و گزارش ملي كشورها پيرامون وضعيت زنان ، گزارشات ادواري ارائه شده به كميته رفع تبعيض عليه زنان (CEDAW)، گزارشات كشورها درخصوص اجراي سند اهداف توسعه هزاره (MDG)، استراتژيهاي فقرزدايي، گزارشات توسعه انساني و آمار سازمان ملل در اين زمينه، گزارشات نشستهاي منطقه اي، گزارشات كميسيونهاي كاركردي، از جمله كميسيونهاي توسعه پايدار، توسعه اجتماعي و جمعيت و... استفاده شده است.

برنامه كار اجلاس 49 كميسيون مقام زن
در اين اجلاس برنامه هاي متعدد و متنوعي ترتيب داده شده بود. اهم آن به قرار ذيل است:
1- مراسم افتتاحيه
2- ميزگرد مقامات عاليرتبه در خصوص ابتكارات در ترتيبات سازماني براي ارتقاء برابري جنسيتي در سطح ملي
3- جلسات عمومي (Plenary) شامل؛ سخنراني مقامات عاليرتبه و رؤساي هيئتهاي شركت كننده در اجلاس
4- پانلهاي تعاملي
5- بزرگداشت روز جهاني زن
6- تصويب بيانيه پاياني
7- تصويب قطعنامه ها
8- رويدادهاي جانبي (Side Events)
9- مراسم اختتاميه

 برنامه افتتاحيه
زمان افتتاحيه اجلاس روز دوشنبه 28 فوريه ساعت 13-10 تعيين شده بود و برنامه هاي آن شامل موارد زير بود: سخنراني رييس كميسيون مقام زن (خانم كانگ واكنگ) ، سخنراني دبيركل سازمان ملل متحد(كوفي عنان)، سخنراني قائم مقام رييس مجمع عمومي، سخنراني رييس شوراي اقتصادي اجتماعي (اكوسوك) ، پخش فيلم ويدئويي از سوابق كنفرانسهاي جهاني زن، تصويب دستور جلسات و برنامة كار اجلاس، سخنرانيهاي : معاون دبير كل در امور اقتصادي و اجتماعي، همسر رييس جمهور مكزيك ( به عنوان كشور برگزار كننده اولين كنفرانس جهاني زن)، وزير امور اجتماعي و تساوي جنسيتي دانمارك (به عنوان كشور برگزار كننده دومين كنفرانس جهاني زن)، وزير جنسيت، ورزش ، فرهنگ و خدمات اجتماعي كنيا (به عنوان كشور برگزار كننده سومين كنفرانس جهاني زن)، معاون رييس فدراسيون زنان چين (به عنوان كشور برگزار كننده چهارمين كنفرانس جهاني زن)، معاون و مشاور ويژه دبيركل در موضوعات جنسيتي و پيشرفت زنان (خانم مايان جا) ، مدير بخش پيشرفت زنان (خانم هنن) ، دبير اجرايي صندوق توسعه ملل متحد براي زنان (UNIFEM)، مدير مؤسسه بين المللي تحقيق و آموزش براي پيشرفت زنان (INSTRAW)، رئيس كميته رفع تبعيض عليه زنان (CEDAW) و رييس كميسيون حقوق بشر.
در اين برنامه دبيركل سازمان ملل (كوفي عنان) جامعه بين المللي را به ارتقاي برابري جنسيتي و سرمايه گذاري روي زنان فراخواند و توانمندسازي زنان را مؤثرترين ابزار توسعه ناميد. وي نتيجه گردهمايي زنان در اجلاس پكن را به رسميت شناختن اين موضوع داسنت كه برابري جنسيتي امري حياتي براي توسعه و صلح همه ملتهاست و اكنون زنان پس از گذشت ده سال نه تنها نسبت به حقوق خود آگاهتر شده ، بلكه بيش از پيش قادر به اعمال و استيفاي آن هستند. وي ادامه داد: « در حال حاضر شاهد پيشرفتهاي ملموسي در بسياري از حوزه ها هستيم . اميد به زندگي و نرخ باروري بهبود يافته است. تعداد بيشتري از دختران در مقطع آموزش ابتدايي ثبت نام كرده اند و زنان بيشتري صاحب درآمد شخصي شده اند. ما همچنين شاهد ظهور چالشهاي جديدي هستيم ، چالشهايي از قبيل: افزايش رويه نفرت انگيز قاچاق زنان و كودكان، رشد وحشتناك ايدز در ميان زنان و بويژه زنان جوان. با اين حال وقتي به دهه گذشته مي نگريم يك موضوع در رأس موضوعات ديگر قرار مي گيرد : ما ياد گرفته ايم كه چالشهاي پيش روي زنان مشكلاتي لاينحل نمي باشند و اكنون مي دانيم چه اقداماتي جواب مي دهد و چه اقداماتي نه. اگر درصدد تغيير آن ميراث تاريخي كه زنان را در اغلب جوامع دچار محروميت مي كند باشيم بايستي آنچه را كه فرا گرفته ايم در مقياس وسيعي به كار ببنديم . ما بايستي دست به اقداماتي مشخص و هدفمند در برخي ازعرصه ها بزنيم».
وي به استناد گزارش گروه كاري پروژه هزاره درخصوص آموزش و برابري جنسيتي، 7 اولويت راهبردي را مطرح كرد كه مي تواند به عنوان راهنماي عمل در تدوين برنامه هاي ملي به منظور اجراي كامل كارپايه عمل پكن قرار گيرد. اين اولويتها عبارتند از:
- تقويت دسترسي دختران به آموزش ابتدايي و متوسطه
- تضمين بهداشت و حقوق جنسي و باروري
- سرمايه گذاري در زيرساختها به منظور كاهش فشار بار زماني كه زنان و دختران هر روز صرف جمع آوري آب، سوخت و ساير احتياجات خانواده خود مي كنند.
- تضمين حقوق مالكيت و ارث براي زنان و دختران
- رفع نابرابري جنسيتي در اشتغال
- افزايش سهم زنان در احراز كرسيهاي مجالس ملي و دولتهاي محلي
- مضاعف كردن تلاشهاي مبارزه با خشونت عليه دختران و زنان
- كوفي عنان در پايان از همة جامعه بين المللي خواست كه به خاطر داشته باشند ارتقاي تساوي جنسيتي نه تنها مسئوليت زنان بلكه مسئوليت همه ماست.

 ميزگرد مقامات عاليرتبه
به منظور تبادل تجارب و رويه هاي خوب و دستيابي به رويكردهاي مؤثر براي پرداختن به شكافها و چالشهاي باقي مانده ، كميسيون مقام زن درصدد برگزاري ميزگردهايي با شركت مقامات عاليرتبه و كارشناسان برآمد. برگزاري حداقل دو ميزگرد موازي درخصوص نوآوريها در زمينه ترتيبات و سازوكارهاي نهادين براي ارتقاي تساوي جنسيتي در سطح ملي با شركت وزراي امور زنان و رؤساي دستگاههاي ملي زنان، كميسيون برابري جنسيتي، زنان نمايندگان پارلمان و گروهها و شبكه هاي سازمانهاي غيردولتي از آن جمله بود. زمان اين ميزگرد ساعت
18-15 دوشنبه 28 فوريه تعيين شده بود. شركت كنندگان ضمن تبادل تجربه به ذكر بهترين رويه ها پرداختند و توصيه هايي در مورد راههاي ابتكاري براي ارتقاي تساوي جنسيتي- از انتصاب مأموران عاليرتبه در زمينه موضوعات جنسيتي و ايجاد گروههاي كاري درون بخشي گرفته تا سازماندهي جلسات زنان و مبارزه براي تشويق مشاركت گسترده تر در امر تصميم گيري- ارائه دادند.
كلا 73 سخنران در اين دو ميز گرد شركت نمودند: 55 وزير و معاون وزير، 6 نماينده از نهادهاي سازمان ملل، 10 نماينده از سازمانهاي غير دولتي يا مؤسسات آكادميك و نماينده اي از يك سازمان بين المللي.
اهم محورهاي مورد بحث در اين دو ميزگرد عبارتند از:
1- شركت كنندگان دستاوردهاي اخير درتقويت يا توسعه سازو كارهاي ملي براي ارتقاء زنان و برابري جنسيتي را مورد بحث قرار دادند. آنها اظهار داشتند كه تأثيرات اين سازو كارها در زماني كه جايگاه آنها در بالاترين سطح تصميم گيري مثلا در دفتر رياست جمهوري قرار مي گيرند و از حمايت سياسي قوي و آشكاري برخوردار مي شوند، افزايش مي يابد.
2- تعداد فزاينده اي از كشورها، سازوكارهاي چند كاره اي را براي ارتقاء برابري جنسيتي ايجاد كرده اند. به عنوان مثال در سطح وزارتخانه اي يا بين وزارتخانه اي، در سطح ملي يا در سطح شهري و .. اقدام به تأسيس كميسيونهاي برابري جنسيتي، آمبودزمانهاي برابري جنسيتي، كميته هاي خاص، شوراهاي ملي برابري جنسيتي و ... نموده اند.
3- پيشرفتهاي ساختاري سازوكارهاي ملي اغلب با همكاريهاي فزاينده در ميان دستگاههاي ملي شهري و محلي و همينطور در ميان سازوكارهاي ملي وجود دارد. همچنين همكاري فزاينده اي ميان گروههاي حقوق بشري شبكه ها و گروههاي زنان در حمايت از برابري جنسيتي وجود دارد. همچنين عنوان شد كه دستور كارها، مسئوليتها و روابط تعريف شده تمامي سهامداران، همكاري و هماهنگي را در ميان موضوعات برابري جنسيتي افزايش مي دهد. اطلاعات و ارتباطات هم مي تواند نقش مهمي را در تقويت هماهنگي ايفا كند.
4- شركت كنندگان طيف وسيعي از فعاليتها و اقدامات اتخاذ شده و ابزارهاي به كار گرفته شده توسط سازوكارهاي ملي براي برابري جنسيتي و توانمندي زنان را تشريح نمودند. اين موارد شامل؛ ارتقا و تسهيل كاربرد جريان سازي در بخشهاي مختلف دولت، درج رويكردهاي جنسيتي در سياستها و طرحهاي توسعه بخشي و ملي و حمايت از كاربرد فزاينده تحليل هاي جنسيت محور بود.
5- شركت كنندگان بر اهميت محوري كارپايه پكن و اهداف توسعه هزاره در تنظيم و تدوين كار سازوكارهاي سازماني تأكيد كردند. همچنين اهميت معاهدات منطقه اي و بين المللي نظير كنوانسيون رفع كليه اشكال تبعيض عليه زنان مورد تأكيد قرار گرفت.
6- شركت كنندگان چالشهاي فراروي سازوكارهاي ملي را مورد بحث قرار دادند از جمله؛ عدم حمايت سياسي يا حمايت سياسي محدود، منابع محدود ا نساني يامالي و جايگاه پايين آنها در ساختارهاي دولتي كه قدرت و نفوذ تصميم گيري آنها را محدود مي كند.
7- شركت كنندگان تدوام قلت زنان در حوزه هاي سياسي و تصميم گيري و تأثير آن برسياستهاي برابري جنسيتي را تشريح نمودند. آنها ضرورت اتخاذ تدابيري از جمله افزايش سهميه يا اقدامات مثبت ديگر براي افزايش مشاركت زنان در زندگي سياسي را مورد بحث قرار دادند. آنها افزايش تعداد زنان را واجد اثرات مثبت بر اراده سياسي دولتها جهت تحصيل برابري جنسيتي و توانمندي زنان دانستند. سازمانهاي غير دولتي نقش حائز اهميتي را در بسيج و حفظ اين اراده سياسي ايفا مي كنند.
8- شركت كنندگان بر درخواست كارپايه پكن براي برابري جنسيتي از طريق كاربرد راهبرد دوگانه جريان سازي جنسيتي به همره برنامه ها و پروژه هايي جهت مواجهه با چالشها يا شكافهاي خاص در حوزه زنان تأكيد مجدد كردند. در حالي كه ابتكارات آگاهي دهنده براي افزايش حمايت عمومي براي برابري جنسيتي ضروري است بايستي در برنامه تحصيلي مدارس در تمامي سطوح اصل برابري جنسيتي گنجانيده شود به ترتيبي كه زنان و مردان جوان اين اصل را درك كنند.
9- شركت كنندگان چالشهاي جديد و در حال ظهور را براي افزايش نقش سازوكارها ي سازماني جهت ارتقاء برابري جنسيتي و توانمند سازي زنان و همينطور حوزه هايي از سازوكارهاي ملي كه نيازمند توجه فزاينده اي مي باشند را شناسايي كردند.
10- شركت كنندگان خواستار منابع مالي و انساني و اختيارات كافي و همينطور مشا ركت در جريان هاي تصميم گيري جهت تضمين ارتقاء برابري جنسيتي از طريق سازوكارهاي ملي شدند. جامعه بين المللي بايد به سازوكارهاي سازماني در كشورهاي در حال توسعه كمك كند. همچنين توسعه سازوكارها و رهيافتهاي مؤثر و مناسب براي مقابله با تبعيض عليه زنان ضروري است.
11- ايجاد سازوكارهاي ملي علاوه بر ايجاد تخصصهاي ويژه در مورد برابري جنسيتي، براي مذاكره و لابي كردن مؤثر مورد نياز است. آنها بايد فعاليتهاي آموزشي و ظرفيت سازي را عهده دار شوند و متدولوژيهاي طراحي شده براي جريان سازي جنسيتي، نظارت و ارزيابي و افزايش پاسخگويي ( شامل ارائه شاخصها و اهداف زمان بندي شده) را توسعه دهند.
12- شركت كنندگان توافق كردند كه سازوكارهاي ملي براي ارتقاء برابري جنسيتي و توانمندسازي زنان بايد به طور فعالي درگير اجرا و نظارت بر پيشرفتهاي حاصله در نيل به اهداف اعلاميه هزاره باشد به طوري كه برابري جنسيتي و توانمندي زنان كاملا در تلاشهاي تحصيل اهداف توسعه هزاره درج شود. آنها بايد از كنوانسيون رفع همه اشكال تبعيض عليه زنان در ابتكارات سياسي و قانوني استفاده بيشتري كنند.
13- ايجاد سازوكارهاي ملي براي ارزيابي ميزان تأثير گذاري و افزايش پاسخگويي توسط كميسيون مستقل ارزيابي و يا خود آنها تشويق شدند. آنها همچنين به افزايش گفتگو با نهادهاي حقوق بشري جامعه مدني و بخش خصوصي، رسانه ها و عموم مردم در مورد برابري جنسيتي ترغيب شدند.
14- شركت كنندگان بر ادامه تبادل تجربيات در سطوح ملي و منطقه اي و همكاري در زمينه موضوعات خاص تأكيد كردند.

 برگزاري پانلهاي تعاملي
برگزاري مجموعه اي از ميزگردها (پانلها ) با موضوعاتي از قبيل؛
1- بررسي ارتباط ميان اجراي كارپايه عمل پكن و سند نهايي بيست و سومين اجلاس ويژه مج مع عمومي و اهداف مورد توافق بين المللي در مورد توسعه از جمله اهداف مندرج در اعلاميه هزاره و سند MDG : پيشرفتها، شكافها و چالشها
2- هم افزايي بين اجراي اعلاميه و كارپايه علم پكن در سطح ملي و كنوانسيون رفع كليه اشكال تيعيض عليه زنان
3- روند بررسي و ارزيابي منطقه اي دستاوردها، چالشها و شكافها
4- چالشهاي باقي مانده در زمينه آمار و شاخصها، بر اساس مباحث مطرح شده در ميزگرد مقامات عاليرتبه در اجلاس 48 كميسيون مقام زن ( درسال 2004)
5- چشم اندازهاي آينده در خصوص ارتقاي برابري جنسيتي از منظر زنان و مردان جوان
6- لحاظ كردن چشم اندازهاي جنسيتي در اقتصاد كلان
7- نقش سازمانهاي منطقه اي و بين الدولي در برابري جنسيتي
ترتيب ارائه بحثها در پانلهاي مسائل موضوعي به اين شكل بود كه ابتدا 5 پانليست كه از ميان پانليسهاي معرفي شده توسط كشورهاي عضو ملل متحد انتخاب شده بودند به بيان ديدگاههاي خود مي پرداختند. سپس 5 نفر از كارشناسان و صاحبنظران از 5 كشور نظرات خود را مطرح و بعد از ارائه نظرات نمايندگان سازمانهاي غير دولتي فعال در امور زنان، پانليستها به ارائه پاسخهاي خود در برابر نقطه نظرات مطرح شده مي پرداختند و اين چرخه تكرار مي شد.

 جلسات عمومي (plenary)
زمان اين جلسات ، سه شنبه اول مارس (ساعت 13-10 و 18-15) و پنجشنبه 3 مارس (ساعت 13-10 و 18-15) و دوشنبه 8 مارس (ساعت 13-10 و 18-15) تعيين شده بود. در اين جلسات سخنرانان به تفصيل در مورد پيشرفتهاي حاصل درخصوص جايگاه زنان در جهان در دهه اخير و ابتكارات مربوط به ارتقاي برابري جنسيتي، از جمله بهبود در وضعيت آموزش دختران، پيشرفت اقتصادي زنان و مشاركت فزاينده سياسي آنان و نيز اصلاحات انجام شده در زمينه رفع قوانين تبعيض آميز سخن گفتند و اشاراتي نيز به موانع، چالشها و اقداماتي آتي خود داشتند.

 بزرگداشت روز جهاني زن
يكي از مهم ترين رويدادهاي اين اجلاس برگزاري مراسم بزرگداشت روز جهاني زن (8 مارس) در روز جمعه (4 مارس) به دليل ترك اجلاس توسط ا كثر رؤساي هيئتهاي نمايندگي در پايان هفته اول بود. عنوان اين برنامه تقدير از تلاش 30 ساله سازمان ملل براي پيشبرد تساوي جنسيتي به مناسبت گذشت 30 سال از برگزاري اولين اولين كنفرانس جهاني زن در مكزيكو سيتي نام گرفته بود. برنامه ديگري نيز در سه شنبه 8 مارس ( روز جهاني زن) به مدت 2 ساعت به اجرا در آمد. در مراسم 4 مارس پيام ويدئويي خانم هلوي سيپيلا ( از فنلاند) به عنوان دبيركل اولين كنفرانس جهاني زن (مكزيكو سيتي- 1975) قرائت شد. همچنين گزيده اي از بيانات خانم لوسيل مير از جامائيكا به عنوان دبير كل دومين كنفرانس جهاني زن ( كپنهاك- 1980) از طرف ايشان خوانده شد. ديگر سخنرانان مراسم عبارت بودند از: خانم لتيسيا شاهاني ( فيليپين) به عنوان دبير كل سومين كنفرانس جهاني زن (نايروبي- 1985) خانم گرترود مون گلا ( تانزانيا) به عنوان دبير كل چهارمين كنفرانس جهاني زن ( پكن 1995) خانم هاريگو برتا منچو تام و انگاري ماتاي، برندگان جايزه صلح نوبل، خانم باني دوگال( رئيس كميته سازمانهاي غير دولتي ملل متحد) خانم آنجلا كينگ ( معاون و مشاور ويژه دبير كل در امور جنسيتي و پيشرفت زنان، خانم راشل ميان جا( معاون و مشاور ويژه در امور جنسيتي و پيشرفت زنان . همچنين در اين مراسم برنامه هاي هنري شامل آواز و رقصهاي محلي از مناطق مختلف جهان اجرا شد.
لازم به ذكر است كه پيامي نيز از سوي دبير كل ملل متحد دراين روز منتشر شد. وي در اين پيام خواستار برخورداري تمامي زنان جهان از زندگي با منزلت و همراه با امنيت شد و امسال را به دليل مرور 10 ساله بر كنفرانس پكن و برنامه عمل آن، نقطه عطفي در جنبش برابري جنسيتي و پيشرفت زنان توصيف كرد و شاره داشت كه : به راستي مناسبتهاي زيادي براي بزرگداشت 3 دهه پس از برگزاري روز جهاني زن در سازمان ملل وجود دارد. كنوانسيون و برنامه عمل پكن به منزله موتوري براي پيشرفت زنان در سرتاسر جهان عمل كرده و صداي رسا و واضح زنان با طيف گسترده اي از موضوعات به گوش سازمان ملل رسيده است. اما هنوز همه صداهايي را كه بايد بشنويم به گوشمان نرسيده است و كماكان موانع بسيار زيادي وجود دارد كه مانع پيشرفت و بالند گي زنان در اين سازمان ادست. لذا بايستي سخت تر از گذشته براي رفع اين موانع تلاش كنيم و دلايل اين امر نيز روشن است:
اولا زنان صاحب نيمي از قدرت فكري جهان هستند و نهادي كه نتواند از اين نيمي از سرمايه بالقوه فكري يا خلاق خود استفاده كند، در واقع حق خود را ضايع كرده است، ثانيا هيچ موضوعي در سازمان ملل وجود ندارد كه حتي به ميزاني اندك بر زنان نيز به اندازه مردان تأثير گذار نباشد، بنابراين اشتغال زنان در سازمان ملل – با قدرت و تعهدات برابر با مردان – امري درست و به راستي ضروري است و ثالثا سازمان ملل بايد خود مطابق اصول و ضوابطي كه ما براي بقيه جهان تدوين كرده ايم عمل نمايد. صفحه اول منشور ملل متحد بيانگر حقوقي برابر براي مردان و زنان است لذا هر آنچه ما در اين جا و در خانه خود انجام مي دهيم مطمئنا به منزله ارسال پيام قدرتمند براي مردمي است كه ما نماينده شان هستيم. به بيان ديگر فعاليت ما براي ايجاد حقوق برابر تنها منوط به تعداد آمار و ارقام بيرون كشيده از پرونده ها و سوابق مربوط به روز جهاني زن يا هر مناسبت ديگري براي ارائه گزارش در خصوص وضعيت زنان نمي شود. بلكه اين امر به منزله القاي تدريجي آگاهي ها و نگرشها در همه ابعاد كاري ماست. وي افزود: رهبران جهان آماده مي شوند تا براي شركت در اجلاس سران ملل متحد در سپتامبر سال جاري كه براي بررسي پيشرفت اعلاميه هزاره كه در سال 2000 از سوي دولتهاي جهان به عنوان سندي مهم براي ايجاد جهاني بهتر در قرن بيست و يكم به تصويب رسيده، گرد هم آيند و به عنوان بخشي از اين روند جامعه بين المللي را ترغيب مي كنم تا به خاطر داشته باشند كه ارتقاي برابري جنسيتي تنها مسئوليت زنان نيست و بلكه مسئوليت همه ماست. عنان ادامه داد بعد از گذشت 60 سال از زمان تأسيس سازمان ملل پژوهش پس از پژوهش به ما آموخته است كه هيچ ابزاري موثرتر از توانمند سازي زنان براي توسعه نيست و هيچ خط و مشي ديگري بهتر از افزايش توليد اقتصادي و يا كاهش مرگ و مير كودكان و مادران، بهبود تغذيه و ارتقاي بهداشت شامل پيشگيري از بيماري ايدز و ويروس آن و افزايش امكان ارائه آموزش براي نسل بعد وجود ندارد و من مايلم به خود جرأت داده و بگويم كه هيچ خط و مشي اي مهمتر از پيشگيري از درگيري يا دستيابي به آشتي پس از خاتمه يك درگيري نيست.
دبير كل سازمان ملل افزود: «منافع واقعي سرمايه گذاري روي زنان هر چه باشد، مهمترين حقيقت همانا حق برخورداري زنان از زندگي با منزلت ، با آسودگي خيال در مورد فراهم بودن نيازها و برقراري امنيت است». وي در پايان افزود: اجازه دهيد در اين روز پاي بندي خود را نسبت به تبديل آن آرمانها به واقعيت تجديد كنيم.
همچنين دراين روز پيام آقاي پينگ (ازگابن) ، رييس پنجاه و نهمين اجلاس مجمع عمومي ملل قرائت شد كه خلاصه آن به قرار زير است:
«بزرگداشت روز جهاني زن، به جامعه بين المللي فرصت تازه اي مي دهد تا مجدداً به بررسي اقدامات و ارزيابي تلاش هاي خود و نيز دستاوردهايي كه بايد براي بهبود جايگاه زنان در سراسر جهان بدانها نايل شد، بپردازد. پيشرفت ملتهاي ما ، مستلزم مشاركت فعال زنان است . از پكن تاكنون، مجمع عمومي همواره به امر ارتقاي تساوي جنسيتي نه تنها به عنوان يك هدف؛ بلكه به عنوان ابزاري موثر در دستيابي به اهداف هزاره پرداخته است. اعلاميه هزاره با تعيين اهداف توانمند سازي زنان و تساوي جنسيتي تا سال 2015، به روشني بر امر تقويت جايگاه زنان در سطوح محلي، ملي و بين المللي تأكيد كرده است. در حقيقت ، علاوه بر لزوم افزايش مشاركت زنان در زمامداري سياسي؛ ايجاد فرصت هاي اقتصادي بيشتر براي آنان و تقويت حمايت اجتماعي و حقوقي از ايشان، امري اساسي به شمار مي رود. ما همچنان بايستي به تحقق اهدافي كه زنان را قادر به ايفاي نقش فعال تر در روند حفظ صلح و امنيت جهاني مي نمايد و نيز مبارزه با فقر براي برخورداري از رفاه اجتماعي بهتر بپردازيم. در آستانه برگزاري نشست عمومي مقامات عالي رتبه درسپتامبر 2005، پيشرفت زنان از جمله موضوعات مورد توجهي خواهد بود كه شايسته اقدام جمعي ماست.»

 تصویب بیانیه نهایی اجلاس
طبق برنامه پیش بینی شده بعد از ظهر جمعه 4 مارس بیانیه اجلاس به تصویب رسید. این بیانیه برجسته ترین دستاورد نشست چهل و نهم محسوب می شود و به گفته خانم کیونگ – واکنگ، رئیس کمیسیون مقام زن، این بیانیه موجز و قدرتمند، نشانه تاکید بی قید و شرط و مجدد بر اعلامیه پکن و کار پایه عمل پکن و التزام به اقدام بیشتر برای اجرای کامل و سریع آن است. در این بیانیه 5 بندی موارد زیر لحاظ شده است :
- تأکید بر اعلامیه و کار پایه عمل پکن و سند پکن + 5 و استقبال از پیشرفتهای به دست آمده
- تاکید بر باقی ماندن چالشها و موانع موجود
- تقاضای اتخاذ اقدامات بیشتر به منظور تحقق سریع وکامل اسناد بین المللی
- تاکید بر اجرای کامل و مؤثر اسناد بین المللی در راستای اهداف توسعه هزاره
- تاکید بر ضرورت لحاظ کردن نگرش جنسیتی در نشست سران (اجلاس اهداف توسعه هزاره در شهریور 1384)
- تقویت تساوی جنسیتی و توانمندسازی زنان با اجرای سند پکن
- فرا خواندن سازمانهای بین المللی، منطقه ای، نظام ملل متحد، جامعه مدنی و سازمانهای غیردولتی به مشارکت در اجرای سند پکن.
گفتني است كه نماينده ايالات متحده آمريكا بندي را جهت الحاق به بيانيه فوق الذكر پيشنهاد داده بود كه طي آن از به رسميت شناخته شدن حق سقط جنين به عنوان يكي از مصاديق حقوق بشر ممانعت به عمل آورد و مانع از به رسميت شناخته شدن حق بشر بين المللي جديدي شود. هر چند نماينده آن كشور پيشنهاد خود را پس از لابي و مذاكره فراوان با كشورها مختلف پس گرفت اما طي بيانيه اي دو صفحه اي به توضيح ديدگاههاي خود پرداخت :
ايالات متحده آمريكا قويا به توانمند سازي زنان و ترويج برخورداري كامل زنان از حقوق بشر جهاني و آزاديهاي اساسي متعهد است. ما بودجه سالانه و منايع انساني قابل توجهي را براي برنامه ها و ابتكارات مربوط به امحاي خشونت از زنان شامل: قاچاق زنان و كودكان، افزايش دسترسي به مراقتبهاي بهداشتي، آموزش و فرصتهاي اقتصادي، توانمند سازي زنان در وضعيتهاي تعارض ، حمايت و كمك به زنان پناهنده و اشخاص آواره، افزايش مشاركت سياسي و تضمين برابري و عدم تبعيض قانوني و در عمل، اختصاص داده ايم.
اعلاميه و برنامه عمل پكن اهداف سياسي مهمي را بيان مي كنند كه ايالات متحده به تأييد آنها مي پردازد. ما بر آرمانها، اهداف و تعهدات برنامه عمل پكن بر اساس فهمهاي متفاوت تاكيد مي ورزيم. ما درك مي كنيم كه اين اسناد چارچوب سياسي بسيار مهمي را تشكيل مي دهند كه حقوق قانوني بين المللي يا تعهدات الزام آور قانوني را بر دولتها مطابق حقوق بين الملل ايجاد نمي كند.
ما شنيديم كه هيچ هيئتي با تفسير ما موافق نيست. به علاوه ما از نظر شما كه اسناد پكن نبايد به عنوان ايجاد كننده هر حقوق بشر جديدي در نظر گرفته شوند، قدرداني مي كنيم. در طول اين هفته ما آگاه شديم كه يك اجماع بين المللي در مورد اين موضوع كه براي روشن ساختن قصد و هدف معاهده بسيار مناسب است، وجود دارد.
بر اساس مشاوره هاي صورت گرفته ما متوجه شديم كه، دولتها از اسناد پكن و پكن+5 ايجاد حمايت، تقويت يا ترويج سقط جنين را برداشت نمي كنند. تأييد دوباره ما بر آْرمانها، اهداف و تعهدات اين اسناد تغييري را در وضعيت ايالات متحده در ارتباط با معاهداتي كه تصويب نكرده ايم، به وجود نمي آورد.
ايالات متحده حمايت كامل خود را از اصل انتخاب در حيطه موضوعاتي چون تنظيم خانواده، مراقبت از كودكان و شيردهي اعلام مي كند. ما به صراحت و در موقعيتهاي مختلف مطابق با سند كنفرانس قاهره اعلام كرده ايم كه سقط جنين را به عنوان يك روش تنظيم خانواده به رسميت نمي شناسيم و از سقط جنين در كمكهاي بهداشت باروري مان حمايت به عمل نمي آوريم. ايالات متحده برداشت مي كند كه يك اجماع بين المللي مبتني بر اصطلاحات خدمات بهداشت باروري و حقوق بهداشت باروري وجود دارد كه شامل سقط جنين يا حمايت ، تقويت يا ترويج سقط جنين يا استفاده از آن نمي شود. ايالات متحده با اشاره به تهديد زناني كه مورد صدمه و آسيب و بيماريهاي ناشي از سقط جنين قانوني و غير قانوني از جمله مراقبتهاي پس از سقط جنين قرار مي گيرند، اين تهديدات را در ميان خدمات مربوط به سقط جنين قرار نمي دهد.
ما بر ارزش ديدگاه ABC ( خويشتندار ، صادق و درست باشيد و هر جايي كه مناسب باشد از كاندوم استفاده كنيد) در راهبردهاي دقيق جهت مبارزه با گسترش بيماري ايدز و ترويج خويشتنداري به عنوان بهترين بهداشتي ترين و مسئولانه ترين انتخاب براي نوجوانان تأكيد مي كنيم.
به رسميت شناختن حقوق، تكاليف و مسئوليتهاي والدين و ساير اشخاص قانونا مسئول نوجوانان براي فراهم كردن راهنمائيها و دستور العملهاي مناسب ( به شيوه هماهنگ با قابليتهاي نوجوانان ) در مورد موضوعات جنسي و باروري، آموزش و ساير جنبه هاي زندگي كودكاني كه والدين آنها مسئوليت اوليه را در اين مهم به دوش دارند، يك امر بسيار اساسي است.
ايالات متحده نظر مساعدي نسبت به سهميه بنديها به عنوان رويه اي براي پيشرفت زنان ندارد. بهترين روش براي تضمين ورود زنان در فرايند سياسي يك كشور از طريق اصلاحات قانوني و سياسي است كه به تبعيض عليه زنان خاتمه مي بخشد و برابري فرصتها را ترويج مي دهد.
كتاب و CD منتشر شده ما در اين هفته با عنوان : كار براي زنان در سراسر دنيا ،برنامه هاي داخلي و بين المللي آمريكا براي ترويج توانمندسازي زنان را مستند كرده است.
ما از ملحق شدن به كشورهاي جمع شده در اجلاس در جهت متعهد ساختن خويش براي تلاشهاي مداوم در زمينه كمك به برخورداري بهتر زنان و زندگي آزادانه تر در تمام دنيا خوشحاليم و درخواست مي كنيم كه اين توضيح وضعيت در گزارش اداري اين كنفرانس درج شود.

 تصویب قطعنامه ها
در این اجلاس 10 قطعنامه در زمینه بهبود جایگاه زنان به تصویب رسید که عناوین آن عبارتند از:
6 قطعنامه جدید درخصوص : جاری سازی رویکرد جنسیتی در سیاستها و برنامه های ملی، امکان انتصاب یک گزارشگر ویژه در زمینه تبعیض علیه زنان ، حذف تقاضا براي زنان و دختران قاچاق شده، لحاظ کردن رویکرد جنسیتی در امدادرسانی پس از بلایای طبیعی، بویژه پس از فاجعه سونامی در اقیانوس هند، زنان بومی، 10 سال پس از اعلاميه و كارپايه پكن و قطعنامه پیشرفت اقتصادی زنان
4 قطعنامه در مورد : دختر بچه ها و ایدز، قطعنامه مربوط به تقويت مؤسسه بین المللی تحقیق و آموزش برای پیشرفت زنان (INSTRAW) ، وضعیت زنان و دختران در افغانستان، (با 38 رأی موافق، یک رأی مخالف (آمریکا)، 2 رأی ممتنع (کانادا و ایسلند) و کشورهای غایب شامل : گابن، السالوادر، قزاقستان و بولیوی) و قطعنامه مربوط به وضعیت زنان در فلسطین و یاری رسانی به آنها.

 رویدادهای جانبی (Side Events)
الف – به موازات برنامه هایی که به هیئتهایی دولتی اختصاص یافته بود و NGOs به عنوان ناظر در آن برنامه ها شرکت می کردند. برنامه هایی نیز توسط خود NGOs طراحی و ترتیب داده شده بود و کمیته سازمانهای غیردولتی کمیسیون مقام زن در حاشیه اجلاس اقدام به برگزاری نشستهایی توسط سازمانهای غیردولتی که اغلب آنها دارای مقام مشورتی نزد شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل (اکوسوک) بودند، نمود.
هم چنین سازمانهای غیردولتی که دارای مقام مشورتی اکوسوک نبودند یا به واسطه سابقه شرکت در کنفرانسهای جهانی قبلی زنان ، به ویژه اجلاس پکن و پکن + 5 و یا از طریق سازمانهای غیردولتی دارای مقام مشورتی و با استفاده از اعتبار آنها توانستند در این اجلاس شرکت کنند. این سازمانها در صورت تمایل به برگزاری برنامه های جانبی در طول برگزاری اجلاس، تا 31 ژانویه فرصت داشتند فرمهای مربوطه را تکمیل نمایند و به دلیل محدودیت جا و مکان و تجهیزات باید هر چه سریعتر اقدام می کردند.
این نشستها که بعضاً شامل پنج نشست همزمان می شد در طول 2 هفته اجلاس ادامه داشت و در محل ساختمان کلیسا (Church Center) که روبروی ساختمان سازمان ملل قرار داشت برگزار می شد. اغلب این نشستها به صورت پانل و با حضور چند سخنران حول محور یک موضوع تشکیل می شد و سپس با پرسش و پاسخ مستمعین و جمع بندی میزبان پایان می یافت.
در این اجلاس حدود 180 نشست توسط سازمانهای غیردولتی حول موضوعات مختلف مورد توجه زنان تشکیل شد و طبق آمار غیررسمی 600 سازمان غیردولتی با 2600 نماینده اعزامی در این اجلاس شرکت داشتند. برخی از نشستهای سازمانهای غیردولتی عبارت اند از :
- تاثیر آزادی تجارت بر حقوق زنان
- به سوی عدالت جنسیتی و صلح در کلمبیا
- ایجاد پل بین زنان کارآفرین در سطح جهان
- چالشهای معاصر و راهبردهاي آینده نگر در رفع تبعیض علیه زنان در اروپا (معرفی کتاب)
- به سوی تغییر : امحای خشونت علیه زنان در کشورهای مسلمان
- پناهندگان در بحران خشونت خانگی
- آموزش دختران : کلید محو فقر
- پکن + 10 : دو قدم به جلو، یک قدم بازگشت به عقب
- اعتبارات خرد و کمکهای جنسیتی
- زنان عرب سخن می گویند
- آموزش برابر
- زنان در تصمیم گیری : فراتر از تعداد (کمیت)
- سونامی و نیازهای روان شناختی زنان
- کارگاه لابی کردن
- زنان و سیاست در آسیای شرقی
- خشونت نهادینه شده علیه زنان در ج.ا.ا
- توانمندسازی و رهبری : دختران جوان
- به سند پکن یک قدرت قانونی بدهید
- تقاضا برای فحشا : چه کسی و چرا ؟
- چطور با بنیادگرایی اسلامی روبرو شویم ؟
- توانمندسازی زنان روستایی : چالشها و استراتژیها
- زنان در اسلام : شرق غرب را ملاقات می کند
- مذهب و حقوق زنان : دیدگاهها و چالشها
- قاچاق زنان ، موضوعی حقوق بشری
- سیاست خارجی آمریکا : امنیت و حقوق بشری زنان
- کاربرد تحقیقات در Advocacy
- خشونت جنسی علیه زنان و بچه ها در زمان نزاع
- زنان در علوم و مهندسی : کلیدی در کسب عدالت و توسعه پایدار
- هرزه نگاری و مردسالاری
- مشارکت زنان در فرایند تصمیم گیری : سهمیه بندی
- حقوق زنان مسلمان : اسلام و سنت
- تأثیر و نقش جنبش فمنیسیم بر فعالیتهای سازمان ملل (معرفی کتاب)

ب – رویدادهای جانبی آژانسهای سازمان ملل یا نمایندگیهای کشورهای مختلف درنزد سازمان ملل که اهم آنها به قرار ذیل است:
- ضرورت آموزش دختربچه ها (UNICEF)
- خشونت علیه زنان و ایدز (WHO)
- بهترین تجربه ها در مبارزه با قاچاق زنان در آفریقا ( UNESCO)
- از شکنندگی تا توانمندسازی زنان در سونامی (UNIFEM)
- پیشرفت، شکاف و چالشها در بهداشت باروری (UNFPA ) (برای پناهندگان و معلولین)
- زنان و مشارکت سیاسی (دفتر نمایندگی آمریکا در سازمان ملل )
- موازین قانونی برای مبارزه با قاچاق زنان (دفتر نمایندگی سوئد در سازمان ملل)
- جوانان و عدالت جنسیتی (دفتر نمایندگی دانمارک در سازمان ملل)
- برنامه آموزش برای توسعه پایدار (UNDP) که به مدت 6 روز برگزار شد و تمرکز اصلی آن روی مشارکت مردان در جریان تحقق عدالت جنسیتی بود. برخی از کارگاههای برگزار شده در این برنامه آموزشی عبارت بودند از :
1- چه برنامه هایی طراحی کنیم تا مردان و پسران در جهت برابری جنسیتی مشارکت کنند.
2- چگونه مردان جوان را در ارتقای بهداشت و باروری جنسیتی درگیر کنیم ؟
3- چگونه مردان و پسران را در توقف خشونت علیه زنان درگیر کنیم ؟
4- ایدز و گروه مردان – چگونه انسجام بین فرهنگی را در هنگام کار با مردان به حداکثر برسانیم ؟
5- چگونه از هنر برای توقف خشونت علیه زنان بهره ببریم؟


پايان سخن
سازمان ملل طبق رويه خود هر 10 سال يكبار اقدام به برگزاري كنفرانس جهاني زن مي كند. اما در سال 2005 عليرغم گذشت 10 سال از برگزاري چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن بنا به دلايلي از جمله عدم دستيابي به اهداف تعيين شده در سند پكن و پكن+ 5 و عدم اجراي كامل تعهدات در سطح ملي و منطقه اي و بين المللي تصميم گرفته شد تا كنفرانس ديگري برگزار نشود و در اجلاس اخير كميسيون مقام زن هم سند جديدي به عنوان اعلاميه اجلاس تصويب نگردد، به نحوي كه مهمترين سند اجلاس يعني بيانيه اجلاس 49 تنها تأكيد بدون قيد و شرط بر اعلاميه و كارپايه عمل پكن بود. در واقع برگزاري كنفرانسهاي متعدد جهاني واتخاذ ساير ابتكارات و تدابير حكايت از عدم رضايت جهاني از وضعيت زنان دنيا دارد و اين اقدمات جاده هايي هستند به سوي توانمند سازي، برابري جنسيتي و حقوق بشر زنان. اين مسير از سال 1975 در مكزيك آغاز شد و 20 سال بعد به پكن و 30 سال پس از آن به نيويورك رسيد. به گفته خانم راشل مايانجا در مراسم روز جهاني زن در اجلاس 49 كميسيون مقام زن، تمركز برنامه هاي انجام شده و در دست انجام نه تنها بر حصول برابري و رفع تبعيض بلكه بر مشاركت دادن زنان به عنوان شركاي كامل و برابر مردان در تمامي فرآ يند تصميم گيري بوده است. در سالهاي گذشته مردان به كره ماه رفتند و برگشتند در حالي كه زنان در همان جايي كه بودند، هستند. البته سعي مي كنند تا جهان را در رابطه با موضوع حاشيه اي كردن غير قابل توجيه و زنان كه موجب محروميت آنها از حقوق بشر مي شود، حساس نمايند. مفهوم برابري جنسيتي اين مطلب را شناسايي كرد كه حذف تبعيض عليه زنان و دختران نيازمند مشاركت مردان و پسران، خانواده ها، جوامع و ملل مي باشد. اين روند با جنبش جهاني زنان ادامه يافته است. عليرغم تفاوتها و مرزبنديهاي ملي، قومي، زباني، فرهنگي، اقتصادي و يا سياسي، فعالان عرصه زنان سازمانها و شبكه هاي قوي را ايجاد نمودند. اين گروهها، نيروهاي قوي و نيرومند براي تغيير نگرش و فكر جهانيان در موضوعات زنان و جنسيت هستند.
طبق نظر خانم باني دوگال، رئيس كميته سازمانهاي غير دولتي سازمان ملل " بيشتر تلاشها جهت ارتقاي مقام زن توسط سازمانهاي غير دولتي و گروههاي زنان آغاز و انجام شده اند. افزايش قدرت سازمانهاي زنان كه ارائه كننده طيف كامل فرهنگهاي جهاني است، يك نيروي جلو برنده براي تحول است. غير از افزايش آگاهي، اكثر بررسيها در زمينه موارد نقض حقوق بشر را اين سازمانها انجام داده اند و دولتها را جهت انجام تعهداتشان ذيل اسناد پكن و پكن + 5 ترغيب كرده اند. اين واقعيت غير قابل انكاري است كه دولتها، متعهدين اصلي اجراي مسئوليتها و وظايف مطروحه در اين برنامه عمل جهاني هستند."
به هر حال هنوز اين مأموريت به پايان نرسيده است و انجام آن تلاشهاي طولاني را مي طلبد. اجلاسهاي بين المللي و به ويژه اجلاس اخير كميسيون مقام زن انتظارات زيادي را در تمامي حوزه ها و در تمامي كشورها براي تداوم تغيير نظامهاي موجود كه تبعيض و حذف و تقليل فرصتها را براي زنان به همراه آورده است، ايجاد كرده است. پافشاري فردي و جمعي زنان براي متقاعد كردن دول خود در زمينه لزوم ايجاد فرصتها، امكانات، حقوق، مسئوليتها و اختيارات برابر كماكان بايد ادامه يابد تا منجر به تغيير هنجارهاي ملي و بين المللي براي مشاركت برابر زنان در اداره كشورها و جهان با حفظ كرامت وشأن و شخصيت انساني آنها گردد.
زنان بسياري بيرون از سالنهاي كنفرانسها، همچنان بي صبرانه منتظرند و چشم به راه بسياري از تغييرات دوخته اند. آيا روزي خواهد رسيد كه يأسها، حرمانها وبيم ها به اميد تبديل شده و حقوق انساني براي همه تضمين گردد؟!...


   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap