گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان..... هزار باده ناخورده در رگ تاك است


اخبار روز  

معرفي سايت
کليپ «دوباره مي‌سازمت وطن»...ستاد نسیم

پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

انجمن دفاع از حقوق زندانیان

سایت رسمی دکتر سروش

پایگاه خبری رویداد

سایت رسمی دکتر کدیور

پایگاه اطلاع رسانی خانه احزاب ايران

سایت مشترک عطاالله مهاجرانی وجمیله کدیور

روزنامه اقبال

انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ایران

نسیم؛نسل سومی های یاور معین

سایت اندیشه وران کرد

پایگاه خبری میزان

وبنوشته های سیدمحمدعلی ابطحی

روزنامه اینتر نتی روز

کاریکاتورهای هادی حیدری

پرشین نیوز

روزنامه ایران

از این روزها ...وبسایت شخصی سعید شریعتی

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

روزنامه اینترنتی ایران ما

ایسنا... خبرگزاری دانشجویان ایران

روزنامه اطلاعات

هفته نامه سیروان

روزنامه شرق

سایت رسمی عمادالدین باقی

خبرگزاری کار ایران

وبلاگ اختصاصی احمد شیرزاد

وبلاگ مهر...وبنوشته های علی مزروعی

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

پایگاه خبری تبریز نیوز

پایگاه خبری نثرما(اصفهان)

خبرگزاری میراث فرهنگی

سینا خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی

پایگاه خبری خلیج فارس

روزنامه همبستگی

روزنامه اعتماد

روزنامه آفتاب یزد

جستجو
   
مقالات

  پیام خاتمی به کنفرانس بین المللی گفت و گوی میان فرهنک ها و تمدنها در اسپانیا


  هزینه های یک اظهار نظر


  سخنان آقای احمدی نژاد در آستانه روز قدس


  خدا و انسان معاصر(1)*


  ويژگي جامعه و دولت در انتخابات نهم*


  اتحاد،مسأله اين است


  هند؛ ديپلماسي در شرايط بحران


  فساد مالي "ارزشي ها" توطئه آمريکاست...


  دولت غير پاسخگو


  خاطراتي از يك سفرمعنوی


تريبون

  دولت پاسخگو- دولت عوام‌زده


  براي گنجي چه مي توان كرد؟


  اهميت سرمايه‌گذاري در كشور


  انرژي هسته‌اي ... آري، نه!!!


  علي و خوارج


  شيعه‌ علي بودن


  چند پرسش درباره نظارت مجمع تشخيص مصلحت بر قواي سه گانه


  داستان شب نوزدهم


  چگونه بر قلدرها غلبه كنيم؟


  هراس از دولت در سايه؟


 

   تاريخ و زمان ورود خبر : 13:46:57 - 28/7/84
چه خواهند كرد؟ Print This Page!!!

روز-احمد زيدآبادي:
اگر كسي مدعي شود كه دولت احمدي نژاد حتي يكي از مشكلات اجتماعي و اقتصادي ايران را حل نخواهد كرد، حتي اگر قيمت نفت به بشكه‌اي هزار دلار برسد، غيب گويي نكرده است.

مشكلات جامعه ايران چنان ساختاري و پيچيده شده است كه حل آنها صرفا با بالا رفتن درآمد ارزي كشور امكان‌پذير نيست و مديريت علمي ويژه‌اي را طلب مي‌كند.

آن دسته از روزنامه نگاراني كه با وزيران كابينه احمدي نژاد در تماس‌اند از "پياده" بودن اغلب آنها در زمينه‌اي كه بايد از تخصص لازم برخوردار باشند، سخن مي‌گويند. ظاهرا به استثناي وزير دارايي كه از مشكلات حوزه كاري خود چندان بي‌خبر نيست، سرامدان كابينه احمدي نژاد همان سه وزيري هستند كه گروههاي منتقد و مخالف از انتصاب آنها به وحشت افتاده بودند! به عبارت ديگر، محسني اژه‌اي، صفار هرندي و پورمحمدي با توجه به همه اطلاعاتي كه از پيشينه آنها در دست است، گويا چيز فهم‌ترين همكاران احمدي نژاد در كابينه به شمار مي‌روند.

با اين وصف، به زودي انباشت سهمگين مشكلاتي نظير فقر، بيكاري، تورم، فساد، فحشا، تبعيض و غارتگري‌هاي بي‌حساب دولتي، سوء مديريت دولت احمدي نژاد را برملا خواهد كرد و "اصول‌گرايان" را كه در عطش به چنگ آوردن تمام حوزه‌‌‌هاي قدرت، به صغير و كبير اين كشور رحم نكردند، با پيامدهاي عيني دولت باد آورده روبرو خواهد ساخت.

اما واكنش "اصول‌گرايان" در برابر پديد آمدن چنين وضعي چه خواهد بود؟ آيا آنها به واقع‌بيني رو مي‌آورند و با پذيرش اشتباه محاسبه و تحليل خود، از همه نيروهاي محذوف كشور دعوت مي‌كنند كه به منظور حل مشكلات جامعه در فضايي باز و آزاد و رقابتي براي سهيم شدن در اداره امور مملكت مشاركت جويند؟

متأسفانه، سابقه اصول‌گرايان و ميزان بلوغ فكري و شخصيتي آنان، چنين واكنش عاقلانه اي را برنمي‌تابد. آنها بدبختانه چنان اسير و مفتون "دنيا" شده‌اند كه به رغم خوار شمردن لفظي آن، لحظه‌اي قادر به انديشه در وراي دنيا نيستند.

واكنشي كه احتمال آن از سوي "اصول‌گران" - نامي كه آنها به خلاف مرام‌شان بر خويش نهاده‌اند و مطبوعات را به كاربرد آن اجبار كرده‌اند - بيشتر مي‌رود، پيدا كردن دشمني براي نسبت دادن تمامي مشكلات كشور بر دوش آن است. اين دشمن لزوما آمريكا يا انگليس نيست، زيرا درگير شدن جدي با اين كشورها به بروز بحران‌هاي بزرگ منجر مي‌شود و اصول‌گرايان به خلاف تصور برخي تحليل‌گران، از بحران سازي‌هاي بزرگ و خطرناك كه موجوديت‌شان را به خطر اندازد، حتي‌المقدور حذر مي‌كنند.

آنها در عوض، عاشق بحران‌هاي كم شدت‌اند. آنها معمولا در شرايط ناكارامدي خود، در جستجوي دشمني هستند كه اولاً تمام تقصيرات را به گردن آن اندازند، ثانياً طرفداران متعصب و مساله‌دار شده خود را براي مقابله با اين دشمن فرضي بسيج كنند، ثالثاً براي مدتي افكار عمومي را از مشكلات واقعي جامعه منحرف سازند و نهايتاً آنكه توان سركوب و مهار اين دشمن را داشته باشند. در واقع اين نوعي از بحران‌ سازي است كه اصولگرايان از جانب آن تغذيه و رشد مي‌كنند.

البته من در اينجا نمي‌خواهم مانند برخي از سايت‌هاي خبري در باره ميزان قدرت سركوب اصول‌گرايان گزافه گويي كنم و يا در پشت هر حركت معمولي و عادي آنها، نقشه خطرناكي از آماده شدن براي ترور و خشونت ببينم و به افسانه سرايي پناه ببرم. فقط مي‌خواهم به نيروهاي مخالف و منتقد داخلي اين هشدار را بدهم كه در اين شرايط پيچيده و بغرنج، مراقب تبعات نقشي كه مي‌خواهند بازي كنند، باشند و به سادگي نقش دشمني را كه اصول‌گرايان نيازمند آنند، ايفا نكنند.

اين موضوع مسلماً نيازمند بحثي جمعي است كه اميدوارم امكان آن فراهم آيد. گرچه اصلاح طلبان ايراني در داخل كشور قادر به جمع آمدن در زير يك سقف براي گفتگو نيستند، اما با توجه به تجربه هشت سال اصلاحات ناكام، دست كم بايد آموخته باشند كه يك هماهنگي و يا همفكري حداقلي نياز است تا اگر تلاش يكديگر را خنثي مي‌كنند، لااقل به سوي هم شليك نكنند!


   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap