گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان..... هزار باده ناخورده در رگ تاك است


اخبار روز  

معرفي سايت
کليپ «دوباره مي‌سازمت وطن»...ستاد نسیم

پایگاه خبری ستاد انتخاباتی دکتر مصطفی معین

وبلاگ شخصی دکتر معین

انجمن دفاع از حقوق زندانیان

سایت رسمی دکتر سروش

پایگاه خبری رویداد

سایت رسمی دکتر کدیور

پایگاه اطلاع رسانی خانه احزاب ايران

سایت مشترک عطاالله مهاجرانی وجمیله کدیور

روزنامه اقبال

انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ایران

نسیم؛نسل سومی های یاور معین

سایت اندیشه وران کرد

پایگاه خبری میزان

وبنوشته های سیدمحمدعلی ابطحی

روزنامه اینتر نتی روز

کاریکاتورهای هادی حیدری

پرشین نیوز

روزنامه ایران

از این روزها ...وبسایت شخصی سعید شریعتی

وبلاگ گروهی جمعی از زنان اصلاح طلب

روزنامه اینترنتی ایران ما

ایسنا... خبرگزاری دانشجویان ایران

روزنامه اطلاعات

هفته نامه سیروان

روزنامه شرق

سایت رسمی عمادالدین باقی

خبرگزاری کار ایران

وبلاگ اختصاصی احمد شیرزاد

وبلاگ مهر...وبنوشته های علی مزروعی

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

پایگاه خبری تبریز نیوز

پایگاه خبری نثرما(اصفهان)

خبرگزاری میراث فرهنگی

سینا خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی

پایگاه خبری خلیج فارس

روزنامه همبستگی

روزنامه اعتماد

روزنامه آفتاب یزد

جستجو
   
مقالات

  پیام خاتمی به کنفرانس بین المللی گفت و گوی میان فرهنک ها و تمدنها در اسپانیا


  هزینه های یک اظهار نظر


  سخنان آقای احمدی نژاد در آستانه روز قدس


  اقتصاد به آرامش نياز دارد


  خدا و انسان معاصر(1)*


  ويژگي جامعه و دولت در انتخابات نهم*


  اتحاد،مسأله اين است


  هند؛ ديپلماسي در شرايط بحران


  دولت غير پاسخگو


  خاطراتي از يك سفرمعنوی


تريبون

  روزهاي سخت براي سوريه


  دريغي نبود


  بانک جهانی و مهررضا


  دولت پاسخگو- دولت عوام‌زده


  براي گنجي چه مي توان كرد؟


  اهميت سرمايه‌گذاري در كشور


  انرژي هسته‌اي ... آري، نه!!!


  علي و خوارج


  شيعه‌ علي بودن


  چگونه بر قلدرها غلبه كنيم؟


 

   تاريخ و زمان ورود خبر : 02:42:50 - 10/8/84
اقتصاد به آرامش نياز دارد Print This Page!!!

شرق-سعيد ليلاز:چهاررقمى شدن شاخص كل بورس اوراق بهادار تهران البته جز اهميت نمادين واجد ويژگى ديگرى نيست. اما در همين حد اهميت نمادين نيز مى توان _ و اينك با توجه به روند كلى كشور در سه ماه گذشته، بايد - به نكاتى دست يافت و به آن اشاره كرد. از جمله مهمترين يادآورى ها، تجديد اين نكته است كه مسئولان هر كشور صرف نظر از هر ايدئولوژى يا خاستگاهى كه از طريق آن به قدرت دست يافته اند، بايد بدانند كه رفتار آنها به مثابه «دولتمرد» بسى از گذشته و رفتار «انقلابى» آنان در زمانى كه دركسوت اپوزيسيون ظاهر مى شدند، بايد تفاوت اساسى داشته باشد. يعنى اگر به قول ژاك شيراك انتخابات را «وعده ها مى برد نه عملكردها» پس از به قدرت دست يافتن اتفاقاً اين عملكردهاست كه سمت و سوى جوامع و آحاد آنها از جمله دولت هايشان را تعيين مى كند؛ نه تداوم سردادن همان شعارهاى پيشين در حوزه هاى سياست داخلى يا خارجى. اگر گفته ها، رفتارها و تصميم گيرى ها بعد از رسيدن به قدرت بخواهد با همان مقياس و سمت و سوى قبل از آن دنبال شود، جز «بى مسئوليتى » نام ديگرى نخواهد يافت. زيرا در اين زمان و هنگامى كه به مثابه يك دولتمرد سخن مى گوييم يا تصميم مى گيريم، در حقيقت سرنوشت ميليون ها انسانى را تعيين مى كنيم كه اكثريت آنها كوچكترين سهم و نقشى در اين گفته ها و تصميم سازى ها ندارند يا درباره آن قادر به داورى نيستند. به زبان ساده، اين روزها بهتر مى توان دريافت كه كشوردارى، رها كردن لگام سخن يا رفتار به مقصد آرمان هاى ساختارشكنانه را برنمى تابد و اينجا جايى براى گفتن حرفى يا عمل به رفتارى بى واكنش و بازتاب واقعى با اثرات غول آسا نيست. يادآورى ديگر حادثه نمادين ديروز، آن است كه در عالم امكان نمى توان به همه «اجزا» دستور توقف داد يا آنها را به ركود وا داشت، اما از «كل» انتظار حركت و پيشرفت را مراد كرد . اگر مجموعه سياست ها و جهت گيرى ها و مواضع دولت به سمت انزواگرايى بين المللى، بريدن از دنياى خارج، برخورد با اركان اقتصاد ملى و به ركود كشاندن پايه هاى ثروت آفرينى جامعه مانند بورس و بانك و توليد و... و در عين حال تحريك و تشويق مصرف باشد، بديهى است كه ابتدا سرعت رشد اقتصادى كاهش مى يابد و سپس ركود با همه ابعاد آن رخ مى نمايد. شايد به تعبيرى نيمه فلسفى، حوزه عمل اقتصاد از نمادين ترين تجلى هاى نظام خلقت باشد كه در آن هر عملى پادافره و عكس العمل مثبت يا منفى خود را به روشن ترين و قابل محاسبه ترين شكل ممكن و در زمانى معلوم مى بيند. در اين نظام، نمى توان تنش آفريد و ثبات طلبيد؛ نمى توان تزلزل انداخت و استحكام خواست؛ نمى توان باد كاشت و توفان درو نكرد؛....
جامعه ما بيش از هر چيز به آرامش نياز دارد و به ثبات و قابليت پيش بينى آينده. اين همان شعارى بود كه در تمام دوران رياست جمهورى سيد محمد خاتمى منتقدان وى دولت و مجلس ششم را به نداشتن و بى علاقگى به آن و بى توجهى به معيشت مردم متهم مى كردند. اكنون نيز رأى دهندگان قاعدتاً انتظار ندارند همه شعارهاى تبليغاتى گذشته را فداشده در پاى اظهارات و مواضعى ببينند كه با همه لزوم و ضرورت طرح آنها، دست كم در حوزه معيشتى كار ملت را خراب تر مى كند و در حوزه هاى بين المللى نيز جز به درشت نمايى اتهامات واهى دشمنان بين المللى نظام جمهورى اسلامى ايران نمى انجامد.
هم چنين دست كم در سده هاى اخير ثابت قدم تر و اصولگراتر از امام خمينى نمى شناسيم كه پس از به دست گرفتن قدرت همواره دولت را از خروج از به عرف ديپلماتيك برحذر مى داشت و وظيفه انقلابى را از وظيفه اداره دولت و كشور با همه عمل گرايى ناگزير آن جدا مى كرد. چرا كه چنانكه پيشتر نيز گفته شد، آرمانى بزرگ تر از اداره معيشت و ساختن آينده كشورى با ۷۰ ميليون نفر جمعيت، وجود ندارد.


   پايان خبر

تماس با ما | درباره ما | وب لاگ ما | [mail dot emrooz at gmail dot com]
Sitemap